หารเย็นกันงั้นเหรอ?“ไม่ได้ นี่ฉันตื่นขึ้นมาเพื่อมาฟังสิ่งที่นายจะพูดออกมาเชียวนะ!”โรซี่ยื้อแขนของฉินเฉาเอาไว้ แล้วรีบพูดออกมา “คนที่ไม่รักษาคำพูดก็เป็นได้แค่ลูกหมาเท่านั้นแหละ”“ให้พูดประโยคไหนล่ะ?”ฉินเฉาเหล่มองโรซี่ยัยตัวแสบ กล้ามาแกล้งฉัน ฉันก็จะเล่นงานเธอเหมือนกัน!“เมื่อกี้นี้ฉันกังวลมาก จนพูดอะไรออกไปตั้งมากมาย ตอนนี้ฉันก็เลยไม่รู้ว่าเธอกำลังพูดถึงประโยคไหนอยู่”“ก็… ประโยคนั้นไง”“ประโยคไหนล่ะ?”“ก็ฉันรักเธอไง ตาบื้อ!”“โอ้! เรื่องนี้ฉันรู้อยู่แล้ว!”ฉินเฉาสัมผัสใบหน้าที่งดงามของโรซี่ แล้วยิ้มกริ่ม “บิดารู้แล้วว่าสาวน้อยคนนี้รักบิดามาก รักมากจนจะเป็นจะตาย โธ่ ใครใช้ให้บิดามีเสน่ห์มากขนาดนี้ล่ะ จนปัญญาจริง ๆ”“ฉินเฉา นายนี่มันเลวจริง ๆ …..”โรซี่พูดออกมาด้วยความโกรธแต่ในไม่ช้าเธอก็ยิ้มออกมา พร้อมกับหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองออกมาจากกระเป๋า แล้วยื่นให้ฉินเฉาดู“โชคดีนะที่ฉันเป็นคนฉลาดและมีความสามารถ”เมื่อพูดจบ เธอก็กดลงบนโทรศัพท์ของตัวเองเสียงของฉินเฉาดังออกมาจากด้านในทันที“จริง ๆ แล้วฉันมองว่าเธอมีความสำคัญมากพอ ๆ กับซูจีเลยนะถ้าหากไม่มีเธอ…..”“อ๊ากกกก!”ใบหน้าของฉินเฉากลายเป็นสีแดงก˹าทันทีแม่งเอ๊ย พลาดซะแล้ว ยัยนี่ดันบันทึกเสียงเอาไว้ด้วย!“ฮิ ๆ ฉันมีมันอยู่ในมือแล้ว ก็เลยไม่กลัวว่านายจะไม่ยอมรับยังไงล่ะ”โรซี่ขยิบตาให้ฉินเฉา เธอกำลังหมายความว่า หนุ่มน้อย คิดจะสู้กับฉันงั้นเหรอ? นายยังอย
