นโล่เกล็ดมังกรเพล้ง!เสียงโล่แตกกระจายดังขึ้นอย่างชัดเจนเหลียงเมิ่งเหยาได้แต่อ้าปากค้าง และจ้องมองโล่ที่อยู่ในมือ ซึ่งกลายเป็นเศษเล็กเศษน้อยไปเสียแล้ว“เป็นไปได้ยังไง!”เธอร้องอุทานออกมาทันทีโล่ที่แข็งแกร่งที่สุดของเธอป้องกันไม่ได้แม้แต่กระบวนท่าเดียวเชียวเหรอ?และในเวลานี้ ฉินเฉาก็รีบรุดเข้าไปทันทีมีแค่โล่ห่วย ๆ พรรค์นี้ แต่ยังคิดที่จะใช้มันป้องกันพลังทำลายล้างจากสายฟ้าของหลิงเอ๋ออีกงั้นเหรอ?และนี่คือโอกาสที่ดีที่จะตอบโต้กลับไป“วิชาค่ายกลกระบี่ทำลายล้าง!”เงากระบี่สีขาวปรากฏออกมา แล้วพุ่งเข้าโจมตีใส่เหลียงเมิ่งเหยาอย่างรวดเร็วส่วนเซียนฟ้าและเซียนปฐพีที่อยู่ด้านหลังต่างกำลังยุ่งอยู่กับการโจมตีร่างอวตารของฉินเฉาอย่างชุลมุนวุ่นวายไปหมด“คิดจะเอาคนหมู่มากมารุมฉันงั้นเหรอ? ฝันไปเถอะ”ฉินเฉาแสยะยิ้มออกมาชิ้ง ชิ้ง ชิ้ง!เหลียงเมิ่งเหยาตวัดกรงเล็บมังกรเข้าใส่เงากระบี่ที่พุ่งเข้ามาอย่างต่อเนื่องกระบี่เหล่านี้แข็งแรงมาก จนกรงเล็บมังกรของเธอรู้สึกเจ็บปวดไปหมดผู้ยิ่งใหญ่เซียนฟ้าอย่างเธอ เอาชนะชายคนนี้ไม่ได้จริง ๆ เหรอ?“ตายซะเถอะ!”โทสะของเหลียงเมิ่งเหยาพุ่งขึ้นไปจนถึงขีดสุด เธออ้าปากกว้างพลางสะบัดปีกมังกรที่อยู่ด้านหลัง ก่อนที่จะสูดลมหายใจเข้าไปลึก ๆและปลดปล่อยลำแสงสีฟ้าให้พุ่งทะยานออกไป“ใช้การโจมตีอย่างสุดกำลังงั้นเหรอ?”ฉินเฉาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยตูม!นี่คือพลังทั้งหมดที่เหลียงเมิ่งเหยาได้รวบรวม และปลด
