“พระเจ้าควรที่จะเป็นผู้ช่วยมนุษย์โลกไม่ใช่เหรอ…..”ถังถังเอ่ยถามออกไป“ผิดแล้ว”กาเบรียลเอ่ยออกไปพร้อมรอยยิ้ม “มนุษย์โลกที่โง่เขลาและไม่รู้ความก็เป็นได้แค่สารอาหารให้กับเทวทูตอย่างพวกเราเท่านั้น เจ้าดูสิการดำรงอยู่ของมนุษย์คืออะไรกันแน่?”เขากวาดตามองเหล่านักศึกษาที่หลับอยู่ในห้องเรียน แล้วกล่าวต่อไปว่า“การดำรงอยู่ของมนุษย์ก็เหมือนกับศัตรูพืชที่เป็นอันตรายต่อโลกใบนี้ แล้วพวกเราจะปล่อยให้โลกอันยิ่งใหญ่ที่พระบิดาสร้างขึ้นมา ถูกทำลายลงไปด้วยน˺ามือของพวกมันได้ยังไง?”“การดำรงอยู่ของมนุษย์จะต้องมีความหมายอย่างแน่นอน”จู่ ๆ เสี่ยวไป๋ก็กล่าวสวนขึ้นมา“ถึงแม้ว่าในปัจจุบัน มนุษย์จะทำลายสิ่งแวดล้อม ก่อสงคราม หรือว่าเข่นฆ่ากัน แต่ก็ยังมีมนุษย์บางคนที่มีความเมตตา มีน˺าใจ และพัฒนาสังคมอยู่ด้วย และนี่ก็คือความหมายในการดำรงอยู่ของพวกเขา เทวทูตที่ไม่มีความสำคัญอะไรอย่างแก ไม่ควรที่จะมาทำลายความหมายในการมีชีวิตอยู่ของมนุษย์ และถึงแม้ว่ามนุษย์โลกจะถูกทำลายลงไปจริงๆ นั่นก็ต้องเป็นเพราะว่าพวกเขาทำลายตัวเอง”“กว่าจะถึงเวลานั้น ข้าเกรงว่ามันจะสายเกินไปน่ะสิ”กาเบรียลเย้ยหยัน “เจ้าดูสิว่ามนุษย์ทำอะไรลงไปบ้าง ทั้งผลิตอาวุธนิวเคลียร์ ทดสอบอาวุธนิวเคลียร์ ทำลายชั้นบรรยากาศ ทำให้เกิดภาวะโลกร้อนขึ้น และยังก่อมลภาวะต่อสิ่งแวดล้อมทุกชนิด! อย่าได้คิดว่าเทวทูตอย่างพวกเราจะไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร พวกเรายืนอยู่ข้างพระเจ้า แล
