ะเฝ้าดูประวัติศาสตร์แห่งการพัฒนาของมนุษย์มาทั้งหมด ถ้าหากสิ่งที่เรียกว่าสงครามอาวุธนิวเคลียร์เกิดขึ้นจริง ๆ ดาวเคราะห์ที่สวยงามดวงนี้ก็จะไม่มีแม้แต่ต้นหญ้างอกเงย!”“ถ้าหากถึงเวลานั้นขึ้นมา พวกเราก็จะต้องหาทางหยุดยั้งมันแน่นอน”เสี่ยวไป๋กล่าวขึ้นมา “ไม่จำเป็นที่จะต้องให้มนุษย์นกจากดินแดนตะวันตกมาเป็นห่วงหรอก พวกแกสนใจแค่พื้นที่ของตัวเองก็พอแล้วจะต้องวิ่งมาก่อความวุ่นวายขึ้นในดินแดนฝั่งตะวันออกทำไม? ที่นี่มีทั้งโลกของผู้ฝึกตนและสวรรค์อยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องให้พวกแกเข้ามาข้องเกี่ยว และอีกอย่าง เลิกใช้คำพูดที่สละสลวยพวกนั้นมาเป็นข้ออ้างในความทะเยอทะยานของพวกแกสักที คิดที่จะช่วยโลกงั้นเหรอ? ช่วยตัวเองให้รอดก่อนเถอะ!”“สักวันพวกเราจะต้องมาแก้แค้นให้ได้!”กาเบรียลคำรามออกมาเสียงดังลั่น “เจ้ารอก่อนเถอะ!”จากนั้น ลำแสงสีขาวก็ปะทุออกมาจากดวงตาทั้งสองข้างของเขาถังถังสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน “แย่แล้ว…..”แต่แล้วใยแมงมุมของเสี่ยวไป๋ก็เจาะเข้าไปบนหน้าผากของกาเบรียลเสียก่อนมันไม่ได้พรากเอาชีวิตของกาเบรียลไป แต่กลับทำให้ดวงตาของเขาหม่นแสงลง“ทำไมกันล่ะ!”กาเบรียลตื่นตระหนกขึ้นมาทันที“คิดที่จะระเบิดตัวเองงั้นเหรอ?”เสี่ยวไป๋ที่กำลังควบคุมใยแมงมุม กล่าวออกมาเบา ๆ “เลิกฝันไปได้เลย ใยแมงมุมของฉันได้ดึงเอาพลังทั้งหมดของแกออกมาแล้ว เทวทูตที่ไม่มีพลังก็เป็นได้แค่ขยะเท่านั้น”หลังจากที่พูดจบ เสี่ยวไป๋ก็ลากตัวชายท
