ั้งสองคนที่ติดอยู่บนใยแมงมุมไป ก่อนที่จะหันมาพูดกับถังถังว่า“ฉันจะพาพวกมันกลับไปที่นิกาย ส่วนเรื่องหลังจากนี้ ฝากเธอสะสางให้ด้วยล่ะ”จากนั้นเสี่ยวไป๋ก็เหลือบมองไปที่ประตูอย่างจงใจ ก่อนที่จะพาตัวเทวทูตและปีศาจเดินทางผ่านห้วงอวกาศ และหายไปจากห้องเรียนในทันที“ข้าไม่ได้มาเพื่อทำความสะอาดสักหน่อย”ถังถังเบ้ปาก แล้วปรบมือเบา ๆทันใดนั้นสิ่งของที่กระจัดกระจายอยู่ในห้องก็เริ่มซ่อมแซมตัวเองเฟอร์นิเจอร์ที่ถูกทำลายประกอบขึ้นมาจนเหมือนใหม่อีกครั้ง และเลื่อนกลับไปยังตำแหน่งเดิมเวทมนตร์ของดินแดนตะวันตกช่างน่าทึ่งจริง ๆ“……”ฝ่ายชางลั่วที่เห็นภาพทั้งหมดนี้ กำลังตัวสั่นเทาและทรุดตัวนั่งลงอยู่ที่หน้าประตูนะ นี่…คือโลกที่พี่ฉินเฉาอยู่งั้นเหรอ?ที่แท้บอดี้การ์ดสาวที่อยู่ข้างกายหลี่นาก็คือเทวทูตเธอ เธอควรจะทำยังไงต่อไปดีล่ะ…..แกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องอะไรงั้นเหรอ?แต่การทำแบบนั้นก็ไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ เลย…..“คงจะตกใจมากเลยสินะ?”ในขณะนั้นเอง จู่ ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาชางลั่วสะดุ้งโหยง แล้วเงยหน้าขึ้นมองบอดี้การ์ดถังถังที่ยืนอยู่ตรงหน้าดวงตาของเทวทูตสาวสวยตนนี้ช่างงดงามมาก มันเหมือนกับน˺าพุที่ลึกล˺า จนเกือบจะทำให้จิตใจของชางลั่วจมดิ่งลงไป“ฉะ ฉัน…..”ชางลั่วไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรออกไปดีเธอนั่งยอง ๆ ราวกับกระต่ายน้อยที่กำลังตกใจกลัว“ทำให้เจ้าลืม มันก็คงจะดีกว่าสินะ”ถังถังยื่นมือข้างหนึ่งไปสัมผัสบนหน้าผากของชางลั่วอ
