คนของเจ้ากลับไปซะเถอะ”เธอโบกมือ การแสดงออกของเธอเป็นไปด้วยความหนักแน่นฮัวเหนียงนั้นได้แต่ทอดถอนหายใจ“ในเมื่อเป็นแบบนี้ ข้าก็จะไม่พูดอะไรให้มากความ ผู้อาวุโสมู่ชิงพวกเรากลับไปกันเถอะ”“อืม”มู่ชิงพยักหน้ารับ “สหายบู๊ตึ๊ง อย่าลืมว่าพวกเราเป็นพันธมิตร หากพวกเจ้าเผชิญปัญหาใด ขอให้ใช้ยันต์คาถานี้ได้ทันที”เธอมอบยันต์คาถาสีทองให้กับไท่ชิง“ขอบคุณผู้อาวุโสมู่ชิง”ไท่ชิงรับยันต์คาถานั้นเอาไว้หลังจากนั้นฮัวเหนียงก็พามู่ชิงออกไปจากที่นี่คนของบู๊ตึ๊งก็ล่าถอยออกไปจากเขาซูซานด้วยเช่นกันตอนนี้บนเขาซูซานเหลือเพียงแค่คนของพันธมิตรเซียนเท่านั้น“ขอเชิญทุกคนไปรวมตัวกันที่ตำหนักจู่เสียนก่อน”เฉินชิงกล่าวออกมา “หลังจากนี้ข้ามีบางอย่างที่จะต้องหารือกับทุกคน”ผู้คนจากสำนักอื่น ๆ พยักหน้ารับ ก่อนที่จะมีคนของเขาซูซานนำทางไปยังตำหนักจู่เสียนคนที่เหลืออยู่ที่นี่จึงมีเพียงแค่คนของเขาซูซานเท่านั้น“ท่านป้า ทำไมท่านถึงไม่ฆ่าเธอล่ะ?”เฉินหยูที่ยืนอยู่ในระยะไกลคอยมองดูการต่อสู้ทั้งหมดเช่นกันหลังจากที่การต่อสู้จบลง เธอจึงเดินเข้ามาเอ่ยถามท่านป้าของเธอ“……”แต่ในเวลานี้ควันสีเขียวได้ปรากฏออกมาจากร่างของเฉินชิง ก่อนที่กายาสถิตหุ่นเชิดปีศาจที่น่าสะพรึงกลัวจะหายไปในชั่วพริบตาสีหน้าของเธอนั้นดูอ่อนแรงและไร้สีเลือด“ท่านป้า เกิดอะไรขึ้นกับท่าน!”เฉินหยูตกใจมาก เธอรีบเอ่ยถามท่านป้าทันที“เมื่อครู่นี้… ข้าเพียงแค่ข่มขู่ให้เธอกลัวเท่านั
