้น”เฉินชิงกล่าวออกมาอย่างช้า ๆ น˺าเสียงของเธอดูอ่อนแรงเป็นอย่างมาก“นิพพานฟินิกส์ของข้า….. ใช้ไม่ได้ผลกับมังกรอสูรแค่เพียงตนเดียว หลังจากที่ข้าดับสูญไปแล้ว ถึงแม้ว่าข้าจะยังมีชีวิตอยู่ แต่พลังก็จะไม่ฟื้นคืนกลับมา พลังของข้าในตอนนี้ อย่าว่าแต่ต่อสู้เลย แม้กระทั่งเรี่ยวแรงที่จะยืนก็ยังไม่มีเลยด้วยซ˺า”เธอทรุดตัวนั่งลงบนก้อนหินในขณะที่กล่าวออกมา“เป็นเช่นนี้เอง…..”เฉินหยูพยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจ“ศิษย์ของข้า… ตอนนี้ความรับผิดชอบอันยิ่งใหญ่ของเขาซูซานได้กลายเป็นของเจ้าไปแล้ว”ถานไห่จ้องมองศิษย์ของตัวเอง พลางหันไปมองศีรษะของหลี่เจิ้นที่ตกอยู่ข้าง ๆ แล้วกล่าวออกมาอย่างอดไม่ได้ “ภาระของเจ้ามันช่างหนักหนาเสียเหลือเกิน…..”“ไม่เลยค่ะ อาจารย์”เฉินชิงส่ายหัว “ข้ารู้ตัวมาตั้งนานแล้ว สาเหตุที่ข้าก่อตั้งกลุ่มพันธมิตรเซียนขึ้นมาในวันนี้ ก็เพื่อที่จะรวมแปดสำนักใหญ่ให้เป็นหนึ่งเดียวกันและโค่นล้มพันธมิตรปีศาจให้หมดสิ้น ในเมื่อบู๊ตึ๊งและคุนหลุนเลือกที่จะอยู่กับพันธมิตรปีศาจ ชะตากรรมของพวกเขาก็จะต้องจบสิ้นลงไปด้วย”“ท่านป้า… ท่านคิดจะทำอะไรกันแน่?”ท่าทีของเฉินหยูดูวิตกกังวลขึ้นมาเล็กน้อย“หยูเอ๋อ ทำไมเจ้าถึงได้ดูกังวลมากขนาดนั้น?”เฉินชิงที่เห็นแบบนั้นเอ่ยถามขึ้นมาทันที
