ซะเลยก่อนหน้านี้ตะโกนต่อว่าเฉินชิงปาว ๆ แต่ตอนนี้กลับยอมเข้าร่วมในพันธมิตรเซียนเป็นคนแรก“ดีมากที่ยังมีคนรู้สถานการณ์”เฉินชิงจ้องมองเย่เทียนหมิง “ถึงแม้ว่าข้าจะไม่ชอบเจ้า และไม่ชอบพันธมิตรชิงหง แต่ถึงยังไงเจ้าก็ยังอยู่ในสำนักฝ่ายธรรมะ ดังนั้นข้าจะจำใจยอมรับก็แล้วกัน”เมื่อมีพันธมิตรชิงหงเป็นผู้นำ เจ้าสำนักของสำนักอื่น ๆ ก็หันไปพูดคุยกับครึ่งเซียนในสำนักตัวเองเล็กน้อย และออกมาแสดงตนว่าจะเข้าร่วมกับพันธมิตรเซียนทั้งยอดเขาแดนกระบี่จากเขาหัวซาน ภูเขาสวรรค์จากยอดเขาหมอก วัดเป่าไต้เขาซงซาน และหุบเขาปราบมารจากง๊อไบ๊ ล้วนยอมสวามิภักดิ์ให้กับพันธมิตรเซียนเหลือเพียงแต่บู๊ตึ๊งเท่านั้นที่ยังไม่ให้คำตอบใด ๆ“นักพรตเต่าไป๋ซู ดูเหมือนว่าเจ้าคิดที่จะสละชีพสินะ?”เฉินชิงกล่าวเย้ย ก่อนที่จะเริ่มหมุนควงกระบี่เล่มดำอย่างช้า ๆ“รอเดี๋ยว บู๊ตึ๊งของเรา…..”ในขณะที่นักพรตชรากำลังจะกล่าวบางสิ่งออกมา เจ้าสำนักของเขา ไท่ชิงก็เปิดปากพูดออกมาก่อน“ขออวยพร นางเซียนเฉิน บู๊ตึ๊งของพวกเราไม่อาจเข้าร่วมกับพันธมิตรเซียนของเจ้าได้”“ไท่ชิง เจ้าเสียสติไปแล้วเรอะ!”นักพรตไป๋ซูตะโกนขึ้นมาด้วยความตกใจ“ขออภัย อาจารย์ลุง ถึงยังไงข้าก็ยังเป็นเจ้าสำนักของสำนักบู๊ตึ๊งข้าย่อมมีสิทธิ์ที่จะตัดสินใจเรื่องสถานที่พักพิงสุดท้ายของบู๊ตึ๊งเช่นกัน”ไท่ชิงสะบัดแส้ขนจามรี แล้วกล่าวออกมา “ต้องอภัยนางเซียนเฉินด้วย”“นั่นหมายความว่าสำนักบู๊ตึ๊งต้องการ
