ซานแห่งนี้อีกต่อไปแล้ว คิดอยากจะเป็นเจ้าสำนักเหรอ? มันก็เป็นได้แค่ความฝันเท่านั้น”“เมื่อก่อนข้าคิดว่าการกำจัดปีศาจปราบมารเป็นหน้าที่ของข้ามาโดยตลอด”เฉินชิงไม่ได้ตอบโต้อะไร เธอยังคงยืนอย่างสงบ แล้วกล่าวออกมาอย่างช้า ๆ“ไม่รู้ว่ามือของข้าได้ฆ่าปีศาจไปมากเท่าไหร่ ต้องเปื้อนเลือดไปมากขนาดไหน ข้าคิดเอาไว้เสมอว่าการกำจัดปีศาจปราบมารเป็นหน้าที่ของสำนักฝ่ายธรรมะ และคนที่จะฆ่าคนเช่นนั้นได้ก็คือมือกระบี่ที่ข้าใฝ่ฝัน”เธอพูดออกมา และจ้องมองหลี่เจิ้นไปด้วยท่าที่เย็นชาของเธอทำให้หลี่เจิ้นตัวสั่นด้วยความหวาดผวา“แต่แล้วข้าก็พบว่าข้านั้นคิดผิด ความชั่วร้ายที่แท้จริงไม่ใช่สิ่งที่ข้าเคยจินตนาการเอาไว้ ส่วนสิ่งที่เรียกว่าสำนักฝ่ายธรรมะกลับเป็นแค่กลุ่มคนที่หน้าซื่อใจคดเท่านั้น หลี่เจิ้น เจ้าต้องการที่จะขับไล่ข้าออกไปจากเขาซูซานใช่มั้ย?”“ใช่!”หลี่เจิ้นกัดฟันกล่าวออกมาหาว่าเขาเป็นคนหน้าซื่อใจคดงั้นเหรอ?เจ้าจะพูดแบบนี้ได้แค่ตอนนี้เท่านั้นแหละ!“เป็นเพราะว่าเจ้าคือผู้นำของศาลากระบี่ในเขาซูซาน เจ้าถึงได้มีคุณสมบัติที่พูดแบบนี้ใช่มั้ย?”“แน่นอน ตำแหน่งนี้สูงส่งมาก ตอนที่ข้าทำคุณประโยชน์ให้กับเขาซูซาน คนโง่อย่างเจ้าก็ยังไม่เกิดเลยด้วยซ˺า”หลี่เจิ้นกอดอกพูดออกมา“ดีมาก”เฉินชิงพยักหน้ารับ “ข้าเข้าใจแล้ว”ในระหว่างที่พูดคุยกันอยู่นั้น ร่างกายของเธอก็กลายเป็นเปลวไฟและสลายไปจากนั้นเธอก็ปรากฏกายอีกครั้งที่ด้านหลังของหลี่
