ียวเหยา!”นี่คือกระบวนท่าที่เขาภาคภูมิใจมากที่สุด หากได้ปลดปล่อยมันออกไป แม้แต่พลังป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุดก็จะต้องถูกนิ้วของเขาทะลวงผ่านเข้าไป“ศิษย์พี่ ลาก่อน”เขาคิดที่จะใช้ดัชนีเซียวเหยาแทงทะลุหน้าผากของเฉินชิง“จุดจบของคนที่ทรยศข้ามีเพียงแค่ความตายเท่านั้น…..”ในระหว่างที่พูดอยู่นั้น นิ้วของเขาก็พุ่งเข้ามาบนหน้าผากของเฉินชิงแล้วเมื่อเข้าสู่วิชากระบี่ลับเซียวเหยา ความเร็วของเขาก็เพิ่มขึ้นจนถึงขีดจำกัดแสงสีฟ้าพุ่งออกมาจากด้านหลังศีรษะของเฉินชิง แล้วพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าไปกวาดล้างหมู่เมฆออกไป“อาจารย์อา!”ซู่เฟิงเหรินตะโกนออกมาทันทีแต่เฉินหยูเบ้ปากและนึกดูถูกนับตั้งแต่ที่เธอเข้าสู่ขั้นประกายแสง เธอก็มองเห็นพลังของท่านป้าได้อย่างชัดเจนหรือจะให้พูดอีกอย่าง อย่างน้อย ๆ พลังของท่านป้าก็จะต้องอยู่เหนือกว่าเซียนที่กำลังเหาะเหินเจ้าโม่เทียนหยาคนนั้นคิดที่จะหาเรื่องท่านป้าของเธอ นั่นคือการรนหาที่ตายอย่างแท้จริงในระหว่างนั้นร่างของเฉินชิงก็เริ่มแหลกสลายไปจากนั้นเปลวเพลิงสีดำก็ลุกโชนขึ้นบนพื้นแต่ภายในเสี้ยววินาที เปลวไฟกลับไปรวมตัวกันอยู่ที่ด้านหลังโม่เทียนหยา ก่อนที่กระบี่สีดำเล่มหนึ่งจะพาดคอเขามาจากทางด้านหลัง“ข้าบอกแล้วไง ในยามที่เผชิญหน้ากับศัตรู คนที่จะตายมีเพียงเจ้าเท่านั้น”เสียงของเฉินชิงดังขึ้นข้างหูของโม่เทียนหยาเหงื่อไหลอาบไปทั่วร่างกายของโม่เทียนหยาทันทีพระเจ้านี่มันเกิดอะไรขึ้น!ทั้
