าวาดฝันเอาไว้หรอก……”เฉินชิงส่ายหน้า แล้วกล่าวออกมา“หยุดพูดจาไร้สาระได้แล้ว ตายซะเถอะ!”โม่เทียนหยาใช้กระบี่เซียวเหยาแทงเข้าไปในร่างกายของตัวเองทันที“ข้ามีกระบี่เทพ กระบี่เซียวเหยา! วิชากระบี่ลับ กระบี่เซียวเหยา!”โม่เทียนหยาเปล่งเสียงออกมา พร้อมทั้งเข้าสู่สถานะวิชากระบี่ลับทันทีร่างของเขาสวมใส่อาภรณ์สีฟ้าขาว ซึ่งมีแขนเสื้อทรงลูกศรบุคลิกของเขานั้นเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม“ขั้นกายทองคำชั้นที่เก้า!”หลี่เจิ้นอุทานขึ้นมาด้วยความตกใจ “เด็กคนนี้มีพรสวรรค์มากจริงๆ ถึงกับมีพลังอยู่ในขั้นกายทองคำชั้นที่เก้าแล้ว”“เจ้าก้าวหน้าไปรวดเร็วจริง ๆ”เฉินชิงที่ยืนอยู่อีกฝั่งนั้นมองโม่เทียนหยา พลางเอ่ยออกมา“หึ ๆ ท่านคิดว่าข้าเอาแต่เที่ยวเล่นไปวัน ๆ หรือไง? ข้าเองก็เฝ้าฝึกฝนมาอย่างหนักเพื่อที่จะได้สืบทอดหน้าที่อันยิ่งใหญ่ของเขาซูซานเหมือนกัน”หลังจากที่พูดจบ เขาได้ปลดปล่อยปราณกระบี่สีฟ้าเข้าใส่เฉินชิงทันทีปราณกระบี่ของกระบี่เซียวหยานั้นแหลมคมมากแต่ว่าเฉินชิงยังคงยืนนิ่ง แล้วเหวี่ยงกระบี่น˺าค้างแข็งในมือเข้าใส่ปราณกระบี่ของอีกฝ่าย“ถึงพลังของเจ้าจะพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่มันก็ยังอยู่ห่างไกลจากข้าอยู่ดี”“เป็นไปไม่ได้ ข้าฝึกฝนอย่างหนักมาจนถึงตอนนี้ แล้วจะเป็นคู่ต่อสู้ของท่านไม่ได้ได้ยังไง?”โม่เทียนหยากล่าว จากนั้นร่างของเขาก็เปล่งแสง แล้วพุ่งเข้าหาเฉินชิงอย่างรวดเร็วมือซ้ายของเขาควบแน่นปราณกระบี่สีฟ้าเอาไว้“ดัชนีเซ
