นายจะขายยาอะไรในน˺าเต้า”ฉินเฉาพูดขึ้นมาทันที “ถ้าหากว่านายโยนภาระให้ฉันขึ้นมา ฉันจะไม่ต้องแบกมันเอาไว้หรือไง?”“หึ ๆ เรื่องดีและไม่ดีมักจะอยู่รวมกันเสมอ”หลัวเนี่ยกล่าวออกมา “เจ้าจะได้เป็นผู้สืบทอดขุมทรัพย์หมอกแห่งนี้ แต่ในขณะเดียวกัน เจ้าก็จะต้องเตรียมตัวสำหรับมหาภัยพิบัติของโลกและสวรรค์เอาไว้ด้วย”“ตกลงว่ามหาภัยพิบัติของโลกและสวรรค์มันคืออะไรกันแน่?”ฉินเฉาเอ่ยถามขึ้นมาอีกครั้ง“เรื่องมันยาว”หลัวเนี่ยถอนหายใจออกมาเบา ๆ “เจ้ารู้จักเรื่องผานกู่เบิกฟ้าหรือเปล่า?”“อืม รู้ และฉันก็ได้เห็นมันกับตาตัวเองแล้วด้วย…..”“ว่าไงนะ? เห็นกับตาเหรอ?”“ฉันเห็นมันผ่านวิธีการบางอย่าง นายน่าจะเข้าใจได้”ฉินเฉามองเห็นมันผ่านฮาร์ปมรณะ“อืม ไม่ว่าเจ้าจะเห็นมันได้ยังไง แต่เจ้าก็คงจะรู้แล้วว่า ที่จริงแล้วโลกใบนี้ถูกสร้างขึ้นมาด้วยเหล่าทวยเทพ แล้วมาหลอมรวมกัน”“อืม ฉันรู้เรื่องนี้อยู่แล้ว”ฉินเฉาพยักหน้า“อาจจะดูเหมือนว่าเหล่าทวยเทพนั้นยืนอยู่บนจุดสูงสุดของยอดพีระมิด แต่หากต้องเผชิญหน้ากับภัยพิบัติที่แท้จริง ทวยเทพเหล่านั้นก็เป็นเพียงแค่ธุลีดินเท่านั้น”หลัวเนี่ยถอนหายใจออกมาเบา ๆ อีกครั้ง“หา? ทำไมนายถึงได้พูดแบบนั้นล่ะ?”“เพราะว่านอกเหนือจากโลกใบนี้แล้ว ก็ยังมีโลกอีกใบหนึ่ง”หลัวเนี่ยกล่าวว่า “โลกใบนั้นมีชื่อว่าพิภพหลิง”“พิภพหลิง?”ฉินเฉาไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน“ใช่…..”หลัวเนี่ยพยักหน้า “คนที่อยู่ที่นั่นล้วนเป็นปรมาจาร
