างเกงของเขาเกือบจะเปียกเพราะฉี่ราดอยู่แล้วสมาคมต้าฉินจะต้องทำมันแน่ ๆจะฆ่าก็ฆ่ากันเลยสิ หากคนตัวเล็ก ๆ อย่างเขาถูกเอาไปโยนทิ้งในซงเจียง เขาก็จะไม่มีตัวตนอีกต่อไป“ฮ่า ๆ แกนี่ใจกล้าดีจริง ๆ”ฉินเฉาหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้ “แต่แกเป็นหัวหน้าแก๊งไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงได้กลายเป็นคนกระดูกอ่อนแบบนี้ล่ะ?”“ผะ ผมก็แค่โม้เฉย ๆ ครับ….. พี่ใหญ่ ขอร้องล่ะ ปล่อยผมไปเถอะนะครับ…..”พี่หลงร้องขอความเมตตาดึงเส้นเอ็นเลาะกระดูก….. เรื่องนี้มันน่ากลัวเกินไป“โอ้ ฉันว่าดึงเส้นเอ็นเลาะกระดูกมันจะมากเกินไปหน่อย”จู่ ๆ โรซี่ก็เอ่ยขัดขึ้นมาทันที“พี่สาว พี่สาวมีจิตใจอย่างกับพระโพธิสัตว์เลย…..”พี่หลงคนนี้ทำท่าจะพุ่งเข้าไปกอดขาของโรซี่ด้วยความตื่นเต้น แต่ก็ถูกโรซี่ยกเท้าเตะออกไปก่อน“เจ้ากำลังหมายความว่าข้าเป็นปีศาจใช่มั้ย!”หวงฝู่อิงลั่วเอามือเท้าเอว แล้วพูดขึ้นมาด้วยความโมโห“ฮิ ๆ ฉันกำลังจะบอกว่า การดึงเส้นเอ็นเลาะกระดูกมันค่อนข้างที่จะเกินไปหน่อยจริง ๆ”โรซี่เอ่ยขัดเสียงต่อว่าของหวงฝู่อิงลั่ว แล้วพูดต่อไปว่า “พวกเราควรที่จะจับตัวเขามาตัดลิ้น และตัดส่วนล่างที่เขาควบคุมไม่ได้ออกไปจากนั้นก็เอาไปแขวนไว้ที่หน้าประตูของสวนสนุก ให้นักท่องเที่ยวทุกคนได้เห็นว่าจุดจบของคนแบบเขามันเป็นยังไง”“……”สายลมอันเย็นเยียบได้พัดผ่านลานจอดรถแห่งนี้ทันทีพี่หลงหมดสติไปอีกครั้งเขาไม่อยากจะตื่นขึ้นมาอีกแล้วแต่ฉินเฉานั้นไม่คิดที่จะปล่อยเขาไปชายท
