้งั้นเหรอ!”ฉินเฉาไม่ได้ขยับตัวไปไหน เขายื่นมือที่มีถุงมือสีขาวห่อหุ้ม คว้ากระบี่ทองคำเล่มนั้นเอาไว้กระบี่เล่มนี้มีน˺าหนักเท่ากับภูเขานับหมื่นลูกจริง ๆ“จะจับกระบี่ว่านจุนของข้างั้นเหรอ? มันเป็นแค่ความฝันของคนโง่เท่านั้นแหละ!”หูฮ่าวเอ่ยเย้ยหยัน กระบี่ในมือของเขายังคงระเบิดแสงสีทองออกมาอย่างต่อเนื่อง“กระบี่ของข้าหนักเท่ากับภูเขานับหมื่นลูก อย่าว่าแต่เจ้าเลยแม้แต่เฮอร์คิวลิสก็ยังต้านทานมันไม่ได้ แต่เจ้ากลับคิดที่จะใช้มือข้างเดียวเนี่ยนะ? รนหาที่ตายแท้ ๆ จงแหลกไปซะ!”เขาคำรามออกมาซ˺าแล้วซ˺าเล่าแต่ฉินเฉายังคงใช้มือเพียงข้างเดียวคว้ากระบี่ทองคำเล่มนั้นเอาไว้เท้าทั้งสองข้างของเขาเหยียบอยู่บนกระบี่ปทุมพิสุทธิ์ และยืนอยู่บนนั้นอย่างมั่นคง“อะไรกัน!”ในที่สุดสีหน้าของหูฮ่าวก็เปลี่ยนไปเขารู้สึกถึงความผิดปกติขึ้นมากระบี่ว่านจุนของเขานั้นหนักมากแต่อีกฝ่ายสามารถใช้มือข้างเดียวรับกระบี่ของเขาเอาไว้ได้นานขนาดนี้เป็นไปได้ยังไง?“จะ เจ้าคือเฮอร์คิวลิสหรือไง!”ผ่านไปสักพักใหญ่ ๆ ในที่สุดหูฮ่าวก็เอ่ยปากขึ้นมาอย่างอดไม่ได้“เฮอร์คิวลิส? อะไรของแก?”ฉินเฉามีพลังของคชสารปีศาจเก้าเร้นลับ เมื่อรวมเข้ากับเกราะเก้ามังกร มันจึงไม่แตกต่างอะไรไปจากพลังในเขตระดับเซียนทองคำแต่โดยพื้นฐานแล้ว พลังเทพนั้นมีความแข็งแกร่งกว่าพลังเซียนอยู่หลายเท่าหากไม่ใช่ผู้ยิ่งใหญ่เซียนทองคำก็คงจะจัดการกับฉินเฉาไม่ได้“ศาลาปราบเซียนของแกช่างน
