ูกฉัน…..”“ตบมันอีก ตบให้ตายไปเลย!”หลิงเทียนเตะเขาอย่างรุนแรง “ใครใช้ให้แกบังอาจมาตบหน้าฉันก่อนล่ะ!”“ฉันไปตบหน้าเธอตอนไหน…..”“ยังมีหน้ามาเล่นลิ้นอีก? กระทืบมันเลย!”หลิงเทียนและพวกต่อยตีชายคนนั้นแทบจะทุกส่วนที่พวกเขาสัมผัสถึง ชายคนนั้นถูกอัดจนเขียวช˺าไปหมดจนในที่สุดพวกเขาก็เริ่มเหนื่อย จึงหยุดพักและนั่งลงกับพื้นหลิงเทียนจุดบุหรี่แล้วนำมาสูบในปาก ก่อนที่จะหันไปตบหน้าชายคนนั้นอีกหลายครั้ง แล้วกล่าวออกมาอย่างมีชัย“ไอ้เวร แกเห็นหรือยัง? นี่แหละคือจุดจบของคนที่มายั่วโมโหฉัน”“พวกเธอ พวกเธอกล้ามาทำร้ายอธิการบดีมหาวิทยาลัยได้ยังไง…..”ชายคนนั้นคร˹าครวญออกมาด้วยความเจ็บปวด “พวกเธอไม่กลัวโดนไล่ออกกันเลยใช่มั้ย…..”“อธิการไร้สาระอะไร? ถ้าเป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัย ทำไมฉันจะจำไม่…ได้…..”หลิงเทียนกำลังจะหัวเราะเยาะออกมา แต่เมื่อหันไปมองดูอีกครั้งจู่ ๆ เขาก็ตะลึงไปชั่วขณะแม่งเอ๊ย ไม่ใช่แล้ว รูปร่างหน้าตาของหมอนี่เปลี่ยนไปได้ยังไง?เพื่อนของเขาที่อยู่ข้างกายก็ตื่นขึ้นมาจากฝันเช่นเดียวกัน พวกเขาขยี้ตา ก่อนที่จะมีสีหน้าตื่นตระหนก“นะ น้องเทียน นี่ นี่มัน…นี่มันไม่ใช่อธิการบดีของพวกเราหรอกเหรอ…..”หลังจากที่เด็กหนุ่มทั้งสองคนเห็นรูปร่างหน้าตาของคนคนนี้ชัด ๆพวกเขาก็ตื่นตกใจขึ้นมาหลิงเทียนเองก็มีอาการไม่ต่างกันเห็นกันอยู่ชัด ๆ ว่าเมื่อครู่นี้อีกฝ่ายคือชายคนที่ตบหน้าเขา แต่ในชั่วพริบตาเดียวก็กลับกลายเป็นอธิการบ
