ต้องปลดปล่อยจิตเทพมารของตัวเองเงาสีขาวได้พุ่งออกมา ก่อนที่จะจมลงสู่ร่างกายของเขาในชั่วพริบตานี่คือเทพมารของจางเจ๋อหยาง เทพมารผู้ครอบครองความเร็ว“เริ่มต้นก็ให้เทพมารครอบครองร่างเสียแล้ว”ผู้คนจากสำนักอื่นกระซิบกระซาบกันอย่างอดไม่ได้ “จางเจ๋อหยางคนนี้ช่างเป็นคนที่ระแวดระวังจริง ๆ”“ย่ามันเถอะ ให้เทพมารครอบครองร่างเลยเหรอ? เจ้าจะทำให้สำนักต้องขายหน้าหรือไง?”เจ้าสำนักของสำนักปีกเทวะกล่าวตำหนิออกมาอย่างอดไม่ได้“เจ้า… เชี่ย…..”เขากำลังจะกล่าวตำหนิอีกสองสามคำ แต่เมื่อพูดไปได้แค่นั้นก็ต้องหยุดปากเสียก่อนเพราะว่าร่างของจางเจ๋อหยางได้หายไปในอากาศในชั่วพริบตา นี่คงจะเป็นการโจมตีของฉินเฉาแต่ในเวลานี้ฉินเฉาไม่ได้ขยับตัวเลยแม้แต่น้อย คนที่ขยับก็คือผู้หญิงที่ยืนอยู่ด้านหลังเขาเขาเห็นเธอยื่นมือข้างหนึ่งออกมา แล้วสะบัดเท่านั้นเพียะ!ร่างของจางเจ๋อหยางปรากฏกายออกมา เขาพลิกตัวอยู่กลางอากาศหลายต่อหลายรอบ และในที่สุดก็กระแทกลงกับโต๊ะเสียงดัง ปัง!บนใบหน้าด้านขวาของเขามีรอยนิ้วมือทั้งห้านิ้วปรากฏอยู่อย่างชัดเจน“ปะ เป็นไปได้ยังไง?”ผู้คนจากสำนักต่าง ๆ พากันอุทานออกมาอย่างอดไม่ได้แต่คนที่ประหลาดใจยิ่งกว่าก็คือเจ้าสำนักของสำนักปีกเทวะ จางเจ๋อหยางผู้นี้รวดเร็วมากเท่าไหร่ และโหดเหี้ยมมากแค่ไหน?แต่ฝ่ายตรงข้ามที่ดูเหมือนกับผู้หญิงธรรมดาสามัญ กลับสามารถยกมือขึ้นตบหน้าเขาได้อย่างจังนี่มันพลังแบบไหนกันแน่?หรือว่าพื้นฐ
