ทำร้ายเขาเป็นร้อยเป็นพันครั้งหายนะชัด ๆศีลธรรมของโลกใบนี้มันคืออะไรกันแน่?ในขณะที่จางเจ๋อหยางกำลังพร˹าบ่นถึงความอยุติธรรมบนโลกนี้อยู่นั้น เจ้าสำนักของสำนักปีกเทวะก็เดือดดาลขึ้นมาทันทีศิษย์ในสำนักของเขาถูกคู่ต่อสู้มาสั่งสอน แถมตอนเผชิญหน้ากันก็ยังถูกตบจนหน้าหันซะได้มารดามันเถอะ นี่มันเกิดอะไรขึ้น!“จางเจ๋อหยาง นี่เจ้าให้หมามาฝึกตนหรือไง!”เขาตะโกนด่าทอออกมาด้วยความโกรธจางเจ๋อหยางอยากจะด่ากลับไปเหลือเกินแม่งเอ๊ย ถ้าเก่งนักก็กระโดดออกมาจากกระจกเลยสิวะ!ทำอะไรไม่ได้ก็เอาแต่เรียกใช้บิดาอยู่ได้!บิดาเป็นหมาที่แกเลี้ยงอยู่หรือไง?อยากให้เห่าให้ฟังเลยมั้ย!ในขณะที่เขากำลังหดหู่ใจอยู่นั้น ประมุขของศาลาปราบเซียนก็เอ่ยปากออกมาเสียก่อน“มีฝีมือดี ไม่แปลกใจเลยที่กุ่ยหมู่จะเชิญเจ้ามาด้วย จื่อซู เจ้าลองไปทดสอบเขาดูหน่อย”“ครับ”ศิษย์ผู้ถือกระบี่เล่มใหญ่ลุกขึ้นยืนในทันทีศิษย์คนนี้ยังดูอายุน้อยมาก เขากล่าวกับฉินเฉาว่า“คำนับประมุขฉิน ผู้น้อยคือโหวจื่อซู เป็นศิษย์ของพยัคฆ์มังกรเต้าเหรินแห่งศาลาปราบเซียน ผู้น้อยยังคงไร้ความสามารถจึงอยากขอคำแนะนำ ต้องขออนุญาตด้วย”สิ้นเสียง เขาก็พลิกมือดึงกระบี่ที่เปล่งแสงสีทองออกมาจากด้านหลังทันที ที่จริงแล้วควรจะกล่าวว่ามันคือร่างมังกรเคลือบทองคำเสียมากกว่ากระบี่ ส่วนหางของมังกรกำลังชี้มาที่ฉินเฉา“คนคนนี้คือศิษย์ของพยัคฆ์มังกรเต้าเหรินแห่งศาลาปราบเซียน”ก่อนที่จะเริ่มลงมือต่อสู
