”เจียงเฉินกล่าวออกมา “ในอนาคตหากเจ้าต้องการความช่วยเหลือก็มาหาข้าได้”“ดีมาก ข้ามีองค์กรเป็นของตัวเอง ชื่อของมันคือ อเวจี”ชายคนนั้นกล่าวทิ้งท้ายเอาไว้ ก่อนที่ร่างของเขาจะค่อย ๆกลายเป็นควันสีดำ “จำชื่อนี้เอาไว้ให้ดี และสักวันหนึ่งทั่วโลกของผู้ฝึกตน หรือแม้กระทั่งโลกใบนี้จะต้องรู้จักชื่อนี้……”“อเวจี…..”เจียงเฉินมองไปยังดอกไม้ใบหญ้าที่อยู่ตรงหน้า แล้วอดไม่ได้ที่จะกระซิบกับตัวเอง “เป็นองค์กรที่แปลกจริง ๆ แต่ถ้าหากมันสามารถทำให้ข้ากลายเป็นเจ้าสำนักของสำนักไท่ยีได้ก็นับว่าดีแล้ว หึ ๆ หานหยู่เจ๋อ ฉินเฉา พวกเจ้ารอคอยการแก้แค้นจากข้าเอาไว้ให้ดี!”………………………….“ท่านผู้นำตระกูล เรียบร้อยแล้วค่ะ นี่คือข้อมูลทั้งหมดของเกาะแลบราดอร์”ภายในคฤหาสน์อันใหญ่โตของตระกูลอันชิง ฉินเฉากำลังนั่งอยู่บนโซฟา และบนโต๊ะกาแฟที่อยู่ตรงหน้านั้นมีเอกสารข้อมูลที่อันชิงเป่ยอิงมอบให้เขาแต่จะให้ข้อมูลก็ให้กันดี ๆ สิ จะต้องใส่เสื้อผ้าที่เปิดเผยเนื้อหนังขนาดนี้ไปเพื่ออะไร?ฉินเฉาจ้องมองชุดนอนที่ทำจากผ้าเนื้อทราย ซึ่งห่อหุ้มร่างกายอันบอบบางของอันชิงเป่ยอิงเอาไว้ แล้วกลืนน˺าลายลงคออย่างอดไม่ได้มีสาวสวยมายืนบิดไปมาอยู่ตรงหน้าแบบนี้ เขาจะยังมีอารมณ์มาอ่านข้อมูลอยู่อีกเหรอ?“เป่ยอิง… ฉันว่าเธอไปสวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อยก่อนดีมั้ย?”“นี่ไม่เรียบร้อยตรงไหนกัน?”อันชิงเป่ยอิงจ้องมองฉินเฉาด้วยความประหลาดใจ “ฉันรู้ว่าท่านผู้นำตระกูลเป็นคนหั
