“ตอนนี้ที่ที่พวกคุณอาศัยอยู่อันตรายเกินไป และพวกเขาก็รู้ที่อยู่พวกคุณแล้วด้วย”
“หากมาก่อกวนสักวันสองวันก็คงไม่เป็นไร แต่มันจะเป็นอย่างไรล่ะ ถ้าพวกเขามาก่อกวนทุกวัน?”
เจียงหวู่อึ้งไปชั่วครู่ หลังจากฟังคำถามของหานชิงอวี่
เขาไม่คาดคิดว่า หานชิงอวี่ไม่ได้เรียกร้องอะไรมากมายอย่างที่ตนคิดเอาไว้เลย แต่กลับมองจากมุมมองของพวกเขา เข้าใจปัญหาของพวกเขา และช่วยคิดหาทางออก
หากเขาไม่ยึดมั่นในคำสอนที่ว่า ลูกผู้ชายไม่ควรเสียน้ำตาง่าย ๆ ในตอนนี้เขาคงจะหลั่งน้ำตาออกมาแล้ว
“ผมรู้ครับคุณหาน ภายในสองสามวันนี้ผมจะพาน้องสาวกลับไปที่เจียงเฉิง”
จริง ๆ แล้วช่วงหลังมานี้ เขาต้องการหางานทำในเมืองจินอยู่เหมือนกัน เพราะเมืองจินคือเมืองหลวงของมณฑล
ในเมืองใหญ่อะไร ๆ ก็มีโอกาสมากกว่า
และในตอนนี้เขาก็ได้งานพิเศษที่ต้องใช้แรงงาน ค่าตอบแทนที่ได้รับก็สูงกว่าที่เจียงเฉิงหลายเท่า
อีกทั้งช่วงนี้ก็เป็นช่วงที่ต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ จะให้เจียงหลานหยวนกลับไปอยู่ที่วิทยาลัยในเจียงเฉิงคนเดียวก็ไม่สบายใจ
เจียงหวู่เลยพาน้องสาวมาเช่าบ้านชั่วคราวอยู่ในชุมชนในเมืองละแวกนี้
คิดว่าจะรอจนกว่าจะทำงานพิเศษเสร็จ ก็จะกลับไปที่เจียงเฉิง
แต่ตอนนี้…
หลังจากเรื่องนี้เกิดขึ้น คำพูดของหานชิงอวี่ก็ดูมีเหตุผลมากขึ้น
ถึงอย่างนั้น ก็น่าเสียดายที่เขาจะไม่ได้รับค่าจ้างก้อนนี้
แต่สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงก็คือ หานชิงอวี่กลับส่ายหัว
“จริง ๆ ไม่ต้องลำบากขนาดน
