าค่ายกลกระบี่ป้องกันได้ดีทีเดียว”ชายผู้สวมหน้ากากตัวตลกที่อยู่ห่างออกไป เอ่ยออกมาด้วยน˺าเสียงเย้ยหยัน “ถึงกับป้องกันสายฟ้าธรณีวิบัติได้ถึงสามครั้ง แม้แต่ข้าก็ยังต้องกล่าวชื่นชม แต่น่าเสียดายที่สายฟ้าธรณีวิบัติเป็นพลังที่ไม่อาจต้านทานได้ และต่อไปมันก็จะผ่าผู้หญิงคนนั้นจนตาย”ฉันเหรอ?ฉันจะต้องถูกสายฟ้าผ่าจนตาย?หลูเหม่ยจวนจ้องมองทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ด้านนอกด้วยความมึนงง“ฝันไปเถอะ!”ฉินเฉาสวมชุดเกราะและหมวกเกราะหลากสี พร้อมกับถือเคียวสีดำเอาไว้ในมือ ภาพที่เขายืนด้วยท่าทีองอาจสลักเข้าไปในใจของหลูเหม่ยจวน“ตราบใดที่ฉันยังอยู่ที่นี่ แกก็จงเลิกล้มความคิดที่จะทำร้ายเธอแม้แต่ปลายเส้นผมไปได้เลย ยิ่งไปกว่านั้นแกไม่ได้ตั้งใจที่จะพาตัวเธอไปหรือไง? ฆ่าเธอแบบนี้จะไม่เป็นไรงั้นเหรอ?”“ถ้าหากเอาตัวมาไม่ได้ ก็ต้องทำลายให้สิ้นซาก”กุนซือยักไหล่ “นี่คือหลักการของข้า ดังนั้นเข้าใจแล้วใช่มั้ย? เทพผีดิบ ฆ่าพวกมันซะ!”เขาออกคำสั่งเปรี้ยง!เทพผีดิบผู้ยืนอยู่บนท้องฟ้า ควบคุมสายฟ้าสีดำให้ผ่าลงมาอย่างต่อเนื่องทันที“เกราะเก้ามังกร!”ฉินเฉารู้ดีว่าเขาจะหลบซ่อนตัวไม่ได้อีกต่อไป เพราะหลูเหม่ยจวนอยู่ข้างหลังเขาเขาจึงเปลี่ยนให้เกราะเก้ามังกรกลายเป็นโล่ขนาดใหญ่ และนำมากันเอาไว้ด้านหน้าร่างของเขากับหลูเหม่ยจวนตูม!สายฟ้าธรณีวิบัติผ่าเข้าใส่โล่เก้ามังกรอย่างต่อเนื่อง ฉินเฉาก้าวถอยหลังออกไปเพราะการโจมตีนั้น จนเกือบจะเหยียบหลูเห
