น ดูเหมือนว่าพวกมันจะยังไม่รู้ด้วยซ˺าว่าเจ้ารู้จักกับสาวสวยคนนี้”หลัวเต๋อที่เข้าใจเรื่องนี้เช่นกันตะโกนออกมาอย่างตื่นเต้น “ดูเหมือนว่าหลูเหม่ยจวนจะเป็นเป้าหมายของพวกมัน ผู้หญิงคนนี้จะต้องมีประโยชน์กับพวกมันอย่างมหาศาลแน่ ๆ! เจ้าหนุ่มฉิน ปกป้องเธอเอาไว้ อย่าให้เธอถูกจับตัวไปได้ล่ะ!”“ฉันรู้อยู่แล้ว ยังต้องให้นายมาพูดอีกเหรอ?”ฉินเฉาอยากจะกลอกตาใส่ตาแก่คนนี้จริง ๆเห็นเขาเป็นคนโง่หรือไง?“ตราบใดที่ฉันยังอยู่ที่นี่ พวกแกเลิกคิดที่จะแตะต้องเธอแม้แต่ปลายเส้นผมได้เลย!”ฉินเฉากอดหลูเหม่ยจวนให้แน่นขึ้น แล้วกล่าวกับมู่หว่านชิวที่อยู่อีกด้าน“บัดซบ…..”มู่หว่านชิวเดือดดาลเป็นอย่างมาก“ฉินเฉา… นะ นายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง… ฉะ ฉันไม่ได้ฝันไปใช่มั้ย?”หลูเหม่ยจวนเบิกตากว้าง เธอยังไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น“เธอคิดว่าเธอกำลังดูหนังสามมิติอยู่ก็ได้ ไม่ต้องพูดอะไร ไม่ต้องขยับไปไหน ฉันจะปกป้องเธอเอง”ฉินเฉาไม่มีเวลาพอที่จะมาอธิบายให้เธอฟัง เขากอดเธอเอาไว้พลางคิดถึงวิธีทำลายนิกายเหยียนลั่วให้สิ้นซากแต่ในขณะนั้นเอง พายุหมุนสีดำทมิฬกลับหมุนวนอยู่ข้างกายของเธอฉินเฉามองอีกฝ่ายด้วยความตึงเครียดกลิ่นอายที่อยู่ภายในช่างดูคุ้นเคยมากฟ้าว!เมื่อลมกระโชกแรงสีดำทมิฬจางหายไป ร่างของชายคนหนึ่งก็สะบัดเสื้อคลุมและมาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าฉินเฉา“ยิงนกเสียตั้งนาน ไม่คิดเลยว่าวันนี้จะถูกนกจิกตาเข้าจนได้”กุนซือผู้ยืนอยู่ตรงนั้นจ้องมองฉินเ
