ฉาด้วยสายตาเย็นชาผ่านหน้ากาก “ที่แท้ข้าก็ถูกเจ้าหลอกเข้าซะแล้ว”“หึ ๆ คนชั่วย่อมแพ้ภัยของตนเอง”ฉินเฉาที่กำลังกอดหลูเหม่ยจวนไว้ ได้กล่าวออกมา “ฉันว่าแกควรจะกระแทกฝ่ามือใส่ตัวเองให้ตายอยู่ที่นี่เลยจะดีกว่านะ”“เลิกพูดจาไร้สาระได้แล้ว!”ดูเหมือนว่าตอนนี้กุนซือจะอารมณ์ไม่ดีเท่าไหร่นักเขาถูกฉินเฉาหลอกเข้าจนได้นี่เป็นครั้งแรกในใจของเขา เขาคิดมาเสมอว่าฉินเฉาเป็นเพียงคนมุทะลุที่ชอบใช้กำลังเท่านั้นแต่เมื่อเงยหน้าขึ้นมา เขากลับกลายเป็นคนที่ยากจะรับมือเสียยิ่งกว่าเดิม“เจ้ามาทำลายเรื่องของพวกเราอีกแล้ว!”“พวกแกต่างหากที่ชอบมาทำลายเรื่องของฉัน”ฉินเฉากล่าวเย้ยหยันอีกฝ่ายอีกครั้ง “ฉันอยากรู้จริง ๆ ว่ากุนซือเป็นใครกันแน่ และทำไมถึงต้องมาสู้กับฉินเฉาผู้นี้”“หึ ๆ ความเคียดแค้นกันระหว่างข้ากับเจ้า มันถูกกำหนดขึ้นมาตั้งแต่เมื่อชาติปางก่อนแล้ว”กุนซือกัดฟันกรอด “คราวนี้ เจ้า…รอเดี๋ยว!”เขาจ้องมองหลูเหม่ยจวน แล้วหันไปมองทั้งสองคนสลับกันไปมา“ไม่สิ! ข้ากำลังเข้าใจผิด… เจ้าไม่ได้ตั้งใจที่จะมาขัดขวางข้า”เขาพึมพำออกมาว่า “แผนการในคราวนี้จะต้องถูกเก็บเป็นความลับอยู่แล้ว ไม่มีทางที่เจ้าจะรู้ล่วงหน้าอย่างแน่นอน ฉินเฉา ข้าเข้าใจแล้ว ข้าเข้าใจแล้ว ผู้หญิงคนนั้นมีความสัมพันธ์กับเจ้า และเจ้าก็มาหาเธอที่นี่โดยบังเอิญ มันเป็นเช่นนี้นี่เอง มันเป็นเช่นนี้นี่เอง”ท่าทีของเขากลับดูตื่นเต้นอีกครั้ง “ฮ่า ๆ ๆ ข้าก็คิดว่าเจ้าจะมองแ
