ปไหน แม้แต่เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดก็ยังไม่มี“นังชั่ว อึดนักใช่มั้ย? ฉันจะรอดูว่าแกจะทนได้อีกสักกี่น˺า!”หญิงสาวผมแดงกล่าว ก่อนที่เธอจะยกเท้าขึ้น เพื่อใช้รองเท้าส้นสูงเตะไปยังท้องน้อยของชางลั่วในเวลานี้ชางลั่วได้เคลื่อนไหวอย่างกะทันหันแสงสีทองปะทุออกมาจากดวงตาของเธอ แสงสีทองดังกล่าวทำให้หญิงสาวผมแดงตกใจ แม้แต่ลูกเตะก็พลันเชื่องช้าไปด้วย“พวกขยะจะต้องตายไปให้หมด!”น˺าเสียงที่เปล่งออกมาจากปากของชางลั่วดูเย็นชาเป็นอย่างมากอันธพาลเหล่านี้ตัวสั่นด้วยความหวาดกลัวอย่างห้ามไม่ได้“นะ นรกอะไรกันวะ… ทำไมจู่ ๆ มันถึงได้เย็นยะเยือกขนาดนี้…..”เหล่าอันธพาลกอดแขนของตัวเองเอาไว้“ยะ ยัยนี่น่ากลัวชะมัด…..”อันธพาลอีกคนสบสายตากับชางลั่ว ในใจก็พลันรู้สึกชาวาบขึ้นมา“นังสารเลวนี่จะไปน่ากลัวอะไร…..”หญิงสาวผมสีแดงกำลังต่อว่าออกมา แต่แล้วเธอก็ต้องร้องคร˹าครวญออกมาด้วยความเจ็บปวดท่ามกลางสายตาตกตะลึงของผู้คนที่อยู่ใกล้ ๆ พวกเขาเห็นเพียงแขนของเธอถูกชางลั่วดึงออกมาเลือดพลันสาดกระเซ็นไปทั่วคราบเลือดนั้นได้เปรอะเปื้อนไปทั่วใบหน้าของชายหนุ่มที่เจาะหูและทำให้เขารู้สึกร้อนขึ้นมาสาวสวยที่เคยถูกเขารังแก ในตอนนี้ได้กลายเป็นปีศาจไปเสียแล้ว“กรี๊ดดดด!”เมื่อผู้คนที่กำลังทานอาหารอยู่เห็นเหตุการณ์นี้เข้า พวกเขาต่างก็หวาดกลัวและวิ่งหนีไปคนละทิศละทางอย่างรวดเร็ว“ฆาตกร!”“ช่วยด้วย มีคนต่อสู้กัน!”ถนนคนเดินที่เคยเต็มไปด้วยผู้คน กลับวุ
