ูกต้องแล้ว ท่านเพียงแค่จะช่วยสั่งสอนเด็กคนนี้เท่านั้น! ไม่ว่าท่านประมุขต้องการจะทำอะไร ผมจะทำตามนั้นอย่างแน่นอน ขอเพียงแค่ท่านสงบสติอารมณ์ลงก่อนก็พอ”“เฮ้ นี่มันอะไรกัน? จะเริ่มถ่ายละครย้อนยุคกันแล้วเหรอ…..”เมื่อเห็นว่ามีคนสองคนมาคุกเข่าต่อหน้าตัวเอง หลูเหม่ยจวนก็กล่าวพึมพำออกมา “ฉินเฉา นาย นายแสดงเป็นจักรพรรดิงั้นเหรอ…..แต่นายไม่เหมือน…จักรพรรดิเลยสักนิด จักรพรรดิต้องสวมหมวกเขียวสิ….. นายอยากสวมหมวกเขียวหรือเปล่า…..”เอาเข้าไป วัน ๆ หนึ่งผู้หญิงคนนี้มีอะไรอยู่ในหัวบ้าง? เธอดูตำนานเจินจีมามากเกินไปหรือไง?ฉินเฉาขี้เกียจให้ความสนใจกับคนขี้เมาอย่างหลูเหม่ยจวน เขาจิบไวน์แดง ในขณะที่กล่าวอย่างสบายใจว่า“หวงอัน นายเป็นคนฉลาด และนายก็ฉลาดกว่าน้องชายของตัวเองมาก ดังนั้นนายถึงเลือกที่จะเข้ามาคุยกับฉันด้วยวิธีนี้ ในเมื่อเรื่องมันเป็นแบบนี้ ฉันก็จะต้องไม่ถือโทษโกรธนายใช่มั้ย?”“ท่านประมุขชาญฉลาดมาก ถึงแม้ว่าผมจะคิดทบทวนมาอย่างรอบคอบ แต่ก็ซ่อนความจริงจากท่านประมุขเอาไว้ไม่ได้เลย ดวงตาของท่านประมุขเฉียบคมเหมือนกับซุนหงอคง ที่สามารถมองเห็นเรื่องทั้งหมดได้อย่างชัดเจน”“พอแล้ว ๆ ยอกันให้น้อย ๆ หน่อยเถอะ”ฉินเฉาโบกมือ “ในเมื่อนายก็มาถึงที่นี่แล้ว นายว่าคนที่อยู่รอบ ๆ ก็ควรจะพอได้หรือยัง?”หวงอันกวาดตามองเหล่าลูกน้องของตัวเองที่อยู่รอบ ๆ ก่อนที่จะตำหนิออกมาทันที“มารดามันเถอะ ยังไม่รีบเก็บปืนอีกเหรอ? พวกแกจ
