รักษาตัวรอดเป็นยอดดี สหาย ฉันว่านายคงจะมองข้ามความหวังดีของฉันไปซะแล้ว”“หึ ๆ นายบอกว่าพวกนายคือตระกูลหวงแห่งเมืองจิงโตวงั้นเหรอ?”ฉินเฉาดื่มเครื่องดื่มในแก้ว “ก็แค่ตระกูลหวง ไม่ใช่จักรพรรดิในอดีตสักหน่อย และถึงแม้ว่าจะเป็นจักรพรรดิจริง ๆ แต่ก็ถูกโค่นล้มลงมาตั้งนานแล้ว ฉันว่าตอนนี้มันถึงเวลาแล้วที่นายเหนือหัว หรือแม้แต่จักรพรรดิจะต้องสละตำแหน่งของตัวเอง ตระกูลหวงของนายมันก็เป็นได้แค่ฝูงสัตว์เท่านั้นแหละ”“บัดซบ!”หม่าลั่วหางโกรธมาก เขาตะโกนสาปแช่งอีกฝ่ายแทนเจ้านายของตัวเองทันที “ไอ้เวรนี่ แกอยากตายมากนักสินะ!”“แกมองข้ามความหวังดีของฉันไปจริง ๆ”หวงปิงขมวดคิ้วเช่นกัน “ดูเหมือนคืนนี้ฉันจะต้องลากคอแกออกไปซะแล้ว”“เอาสิ”ฉินเฉาฉีกยิ้มออกมา “ถ้าหากว่าแกมีความสามารถพอล่ะก็นะ”“แกนี่มันตลกจริง ๆ”หม่าลั่วหางยิ้มออกมาอย่างเย้ยหยัน “นี่เป็นครั้งแรกเลย ที่ฉันได้เห็นว่ามีคนกล้ามาพูดถึงตระกูลหวงแบบนี้ในเมืองจิงโตว”“นั่นเป็นเพราะว่าประสบการณ์ของแกมันยังมีน้อยเกินไปยังไงล่ะ”ฉินเฉายักไหล่ “ฉันไม่ได้รู้สึกแปลกใจนักหรอก”“คุณชายหวงครับ!”หม่าลั่วหางสะกดอารมณ์โกรธที่พลุ่งพล่านอีกต่อไปไม่ไหวแล้วเขาเหลือบตามองหวงปิงเป็นเชิงถามทันที“ให้คนมาลากคอมันออกไปซะ”หวงปิงรับแก้วเหล้ามาจากบาร์เทนเดอร์ ก่อนที่จะมองไปยังหลูเหม่ยจวนที่ดูเหมือนว่าจะถูกฉินเฉาทิ้งเอาไว้ข้างหลังเสียแล้ว“ครับ!”หม่าลั่วหางไม่รีรอ เขาคิดในใจทันที ไอ้
