ัน!”ผู้บัญชาการที่อยู่บนเรือรบรีบตะโกนขึ้นมาทันทีเหล่าลูกเรือรีบพากันหยิบอาวุธปืนออกมากระหน˹ายิงฉินเฉาหากแต่เมื่อกระสุนปืนเหล่านั้นพุ่งเข้าใส่ร่างกายของอีกฝ่าย มันก็เด้งออกไปในทันทีนอกจากประกายไฟที่ปรากฏออกมาแล้ว ก็ไม่มีอะไรอย่างอื่นอีกเลย“ลาก่อนนะ”ฉินเฉาโบกมือให้กับพวกเขา ก่อนที่จะกำหมัดแล้วชกลงบนดาดฟ้าเรือเสียงดังลั่นตูม!เรือสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และแยกออกจากกันเป็นชิ้น ๆจากนั้นเรือลำใหญ่พลันจมลงสู่ท้องทะเลราวกับไททานิคภาพยนตร์สุดโรแมนติกแต่น่าเสียดายที่เรือลำนี้มีแต่ชายรูปร่างใหญ่โต พวกเขาจึงไม่สามารถแสดงบทบาทสุดโรแมนติกของไททานิคไปได้มากกว่านี้อืม แต่ถ้าหากคิดตามสถานการณ์แบบนี้แล้ว มันก็คงจะเป็น…..ลูกเรือมากมายกำลังโอบกอดกัน และดิ้นรนเอาตัวรอดอยู่ในน˺าทะเลอย่างโรแมนติกถ้าหากว่าการกรีดร้องถูกนับว่าเป็นเรื่องโรแมนติกล่ะก็นะ…..“บัดซบ! โจมตีต่อไปไม่ต้องหยุด! ระเบิดเรือไปพร้อม ๆ กับมันเลย!”เมื่อผู้บัญชาการเห็นว่าเรือกำลังจะจม ร่างกายของเขาก็สั่นสะท้านด้วยความโกรธเขาต้องการที่จะใช้แรงระเบิดฆ่าชายที่ยังคงยืนอยู่บนเรือให้สิ้นซากแต่ลูกเรือยังคงลังเล“ท่านผู้บัญชาการ ถ้าหากทำแบบนั้น ทหารของเราก็จะต้องตายไปด้วยนะครับ…..”“ถ้าหากไม่ทำก็จะต้องมีคนตายไปมากกว่านี้! ฉันจะรับผิดชอบทุกคนเอง”ผู้บัญชาการกล่าวออกมาอย่างโหดเหี้ยมถึงแม้ว่าลูกเรือจะหวาดกลัวมากแค่ไหน แต่พวกเขาก็ยังคงปฏิบัติตามคำสั่งของผ
