บทที่ 230 เกมของคนฉลาด
[อะไรนะ! เกิดเรื่องอะไรขึ้น? เล่าให้พ่อฟังมาให้หมดเลยนะ!]
เดิมทีเฝิงต้าลู่ที่อยู่ปลายสายยังมีเสียงยังงัวเงียอยู่ แต่เมื่อได้ยินคำพูดของลูกชาย เขาก็สดชื่นขึ้นมาทันที
เฝิงเว๋ยรีบเล่าเรื่องราวที่เพิ่งเกิดขึ้นให้ผู้เป็นพ่อฟังทันที
เมื่อฟังจบ เฝิงต้าลู่ก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาแสดงอาการดีใจจนออกนอกหน้าอย่างเห็นได้ชัด
[ผู้หญิงคนนั้นมาจากไหน ได้สืบหาข้อมูลมาหรือยัง?]
เฝิงเว๋ยตอบอย่างภาคภูมิใจ
“ผมได้ไปสืบมาตั้งนานแล้วครับ”
“เมื่อวานได้ยินเล่อเล่อพูดว่า ผู้หญิงคนนั้นดูจะมีอิทธิพลมาก ๆ ในเมืองเจียงเฉิง”
“ได้ยินว่าเมื่อวานมีคนไปหาเรื่องที่โรงพยาบาล พวกนั้นก็ดูเหมือนเคยอยู่ในเมืองเจียงเฉิงมาก่อน และรู้ว่าดีลั่วจือซินเป็นใคร”
“แต่พอเจอลั่วจือซินเข้าไปเท่านั้นแหละ ขาสั่นกันหมด!”
เฝิงต้าลูที่อยู่ปลายสายได้ฟังเช่นนั้นก็ดีใจ ใบหน้าพลันมีรอยยิ้มที่สดใสยิ่งขึ้น
[ดี ดีมาก ลูกชายฉันเก่งขึ้นแล้วสินะ]
[ไม่เพียงแต่จะมีเสิ่นเลอเล่อที่โรงพยาบาล ตอนนี้ยังมีโจวลู่ในโหยวเหว่ย กรุ๊ปด้วย]
[แล้วดูสิ สวรรค์ยังเห็นว่ายังไม่พอ ก็เลยส่งคุณหนูลั่วลงมาเป็นลูกสะใภ้ฉันอีกคน]
[ลูกเอ๋ย ตระกูลเฟิงของเราสืบทอดอาชีพนักธุรกิจหลายชั่วอายุคน พูดง่าย ๆ อีกอย่าง เราคือผู้ที่ยิ่งใหญ่]
[ผู้หญิงที่อยู่รอบตัวก็ล้วนแต่หวังอยากได้เงินของเราทั้งนั้น]
[คนที่มีความสามารถในตระกูลเฝิงของเรา เห็นทีก็มีแต่ลูกคนเดียวเท่านั
