บทที่ 229 ช่วงเวลาแห่งจินตนาการ
ลั่วจือซินฝืนใจกลั้นอารมณ์ที่อยากจะขมวดคิ้วเอาไว้ จากนั้นก็รับโทรศัพท์จากมือของเฝิงเว๋ยมาดูคร่าว ๆ
บนโทรศัพท์ของเฝิงเว๋ยกำลังแสดงรายการสั่งซื้ออยู่
รายการสั่งซื้อมีเพียงส่วนผสมทั่วไปที่ใช้ในการผลิตยา และบริษัทที่จัดหาส่วนผสมเหล่านี้มีชื่อว่า หาน เทคโนโลยี!
“คุณหมายความว่าโหยวเหว่ย กรุ๊ป ซื้อส่วนผสมเหล่านี้มาจากหาน เทคโนโลยีงั้นเหรอ?”
“แล้วส่วนผสมก็มีปัญหา จึงทำให้คุณภาพของยาที่ผลิตออกมาไม่ผ่านเกณฑ์”
ลั่วจือซินหรี่ตาและมองเอกสารบนโทรศัพท์ของเฝิงเว๋ยต่อไป
ตารางนี้ดูเป็นทางการมาก ไม่ว่าจะเป็นชนิดของยา ราคา หรือแง่มุมอื่น ๆ ทุกอย่างเหมือนรายการสั่งซื้อทั่วไปในตลาดอย่างไม่มีผิดเพี้ยน
เมื่อเฝิงเว๋ยได้ยินประโยคนี้จากปากของลั่วจือซิน รอยยิ้มก็ปรากฏเต็มใบหน้าของเขาในทันที
“คุณลั่วเป็นคนฉลาดจริง ๆ เข้าใจอะไรได้ง่าย ๆ”
“เรื่องเล็กน้อยแบบนี้ คุณก็ยังมองได้ทะลุปรุโปร่งกว่าคนอื่น”
ลั่วจือซินไม่ได้หลงระเริงไปกับคำชมที่เฝิงเว๋ยมอบให้ เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วส่งตารางนี้ไปยังเครื่องของตัวเอง
“เฮ้!”
เฝิงเว๋ยเห็นดังนั้นก็พยายามขัดขวางทันที ทว่าถูกชายชุดดำที่อยู่ด้านข้างเหลือบมองด้วยหางตา มือที่เพิ่งจะยื่นออกไปขวางก็หดกลับไปในทันที
เขาเช็ดเหงื่อออกจากหน้าผาก แล้วพูดด้วยความกังวล
“ฮ่า ๆ คุณลั่ว แค่มองเฉย ๆ ก็พอแล้วนี่ครับ”
“นี่เป็นเอกสารลับ ถ้าเกิดมันหลุดรั่วออกไป ผมรับผ