ยังไง?“ใช่แล้ว วันนี้ฉันคงจะไม่ว่างอยู่คุยเล่นกันเธอ พอดีว่าฉันมีธุระที่ต้องไปทำน่ะ”ฉินเฉากล่าวออกมา“ธุระอะไรเหรอคะคุณลุง? หรือว่าคุณลุงไม่สบาย ฉันจะได้ดูแลคุณลุงเอง”หยางลี่ยิ้มออกมาผู้หญิงคนนี้มักจะมีรอยยิ้มอยู่เสมอ“นี่ฉันกำลังจริงจังอยู่นะ หมอหูเกอของพวกเธออยู่ที่ไหน?”“ฉันเจอคุณลุงก็เลยมีความสุข ทำไมต้องจริงจังขนาดนั้นด้วยล่ะ”หยางลี่ยังคงกอดแขนของฉินเฉา “คุณหมอหูเกอกำลังผ่าตัดคนไข้อยู่ เธอคงจะไม่ได้ออกมาเร็ว ๆ นี้หรอก”“ฉันยิ่งกำลังรีบอยู่ด้วย ซวยจริง ๆ”ฉินเฉาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ บางทีวันนี้คงจะไม่ใช่วันที่ดีจริง ๆ นั่นแหละ“คุณลุงมาหาคุณหมอหูเกอทำไมเหรอ? ….. ไม่เป็นไรหรอก อย่าเพิ่งขมวดคิ้วอย่างนั้นสิ ถึงเธอไม่อยู่ที่นี่ แต่ฉันจะอยู่เป็นเพื่อนคุณลุงไปก่อนเอง”“หยางลี่ แล้วเธอไม่ไปทำงานเหรอ?”เสี่ยวหนานที่อยู่ข้าง ๆ รู้สึกแปลกใจมากเป็นพิเศษ วันนี้เกิดอะไรขึ้นกับหยางลี่ เธอตัวร้อนอยู่หรือไงตอนนี้เกือบจะถึงหน้าหนาวแล้ว ไม่ได้อยู่ในฤดูใบไม้ผลิเสียด้วยท่าทางคุณลุงคนนี้คงจะเป็นคนรักของเธอไม่แปลกใจเลยที่หยางลี่มักจะเมินเฉยต่อคนไข้คนอื่น ๆ ที่มาตามจีบเธอ ในเมื่อเธอมีคนรักที่ดูดีขนาดนี้อยู่แล้ว“ไม่ทำแล้ว!”หยางลี่กล่าวอย่างไม่สนใจสิ่งใด “พี่สาวช่วยทำเรื่องลาหยุดให้ฉันทีนะ”“ลาหยุดเหรอ? ไม่เอาด้วยหรอก…..”เสี่ยวหนานส่ายหน้า“โอ้ ฉันต้องเข้าเวรดึกมาตั้งหลายวัน ได้โปรดให้ฉันได้ลาหยุดช่วงบ่ายเถอะนะ
