ฉาหันหน้าไปจ้องเธอเขม็ง “ไม่จบไม่สิ้นสักที”“ไอ้อันธพาลหน้าเหม็น แกมาลวนลามฉัน แล้วยังทำตัวแบบนี้อีกงั้นเหรอ!”ผู้หญิงที่แต่งหน้าหนาเตอะจับแขนของฉินเฉาเอาไว้แน่น พร้อมทั้งกล่าวออกมา“ดี ในเมื่อเธอจะจับเอาไว้แบบนี้ งั้นก็ลงไปพร้อมกันนี่แหละ!”ฉินเฉาดึงแขนของตัวเอง จากนั้นผู้หญิงคนนี้ก็พลันรู้สึกว่าร่างของเธอกำลังลอยขึ้นไปกับแขนของฉินเฉา และถูกลากออกมาจากรถไฟใต้ดินพร้อมกันจากนั้นเขาก็สะบัดแขน ร่างของผู้หญิงคนนี้จึงกระเด็นถอยหลังออกไปกระแทกเข้ากับเสาหินที่อยู่ข้าง ๆ ทันทีฉินเฉาใช้เพียงแรงกายในการเหวี่ยงผู้หญิงคนนี้ออกไปเท่านั้น เขาไม่อยากทำให้ใครบาดเจ็บ“โอ๊ย ทำร้ายฉันด้วยงั้นเหรอ!”แต่ผู้หญิงคนนี้กลับพิงเสาหินและตะโกนออกมาอย่างไม่จบไม่สิ้นฉินเฉาอารมณ์เสียมาก เขาหันหน้าเดินออกไปยังด้านนอกสถานีรถไฟใต้ดินผู้หญิงคนนี้เห็นว่าฉินเฉากำลังจะหนีไป เธอจึงรีบไล่ตามไปอย่างรวดเร็วจะปล่อยไอ้อันธพาลคนนี้ไปเฉย ๆ ไม่ได้ เธอถูกเขาจับก้น แต่จะไม่ได้เงินจากเขาเลยได้ยังไง!ฉินเฉาใช้ประโยชน์จากฝูงชนในการอยู่ให้ห่างจากผู้หญิงคนนี้แต่ผู้หญิงคนนี้ก็ช่างมีความอดทนจริง ๆ เธอยังไล่ตามหลังเขามาอย่างไม่คิดที่จะให้อภัยฉินเฉารู้สึกช่วยไม่ได้ขึ้นมา เขามีธุระที่ต้องไปจัดการ จึงไม่มีเวลามายุ่งกับผู้หญิงคนนี้ในไม่ช้าเขาก็ออกมาจากสถานีรถไฟใต้ดิน และเห็นว่าหวังยวนกำลังยืนรออยู่ที่ทางออกสีหน้าของสาวน้อยคนนี้นั้นดูกังวลใจเป็นอย่า
