ทหารที่อยู่ชั้นล่างว่ามาหาฉันก็พอ”“เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้ว พ่อคนงานยุ่ง”ชางลั่ววางสาย ก่อนที่จะเอ่ยถามหลี่นา “ทำไมพี่ฉินเฉาถึงได้ไปที่หอศิลป์ก่อนล่ะ เขาร่วมมือกับรัฐบาลในการจัดนิทรรศการเหรอ?”“เรื่องนี้ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน”หลี่นาส่ายหน้า “แต่ได้ยินมาว่าเขาทำหน้าที่ดูแลความปลอดภัยภายในหอศิลป์”“หา?”ชางลั่วกะพริบตา “พี่ฉินเฉาของเธอเป็นนักกรีฑาสิบประเภทหรือไง ไม่ใช่แค่เป็นนายใหญ่ของต้าฟากรุ๊ป แต่ตอนนี้ยังเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอีก”“เขาก็เคยเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยมาก่อนจริง ๆ”หลี่นายิ้มออกมา“ใช่แล้ว พี่ฉินเฉาของเธอยังมีรสนิยมแปลก ๆ ด้วย”ชางลั่วแสดงความคิดเห็นออกมา“เอ่อ นี่เรียกว่าเป็นรสนิยมแปลก ๆ งั้นเหรอ?”“แน่นอน”ชาวลั่วพยักหน้า “เธอคิดว่าจะมีนายใหญ่รวย ๆ คนไหนที่วิ่งมาเป็นยามอีกล่ะ? ถ้าหากไม่ใช่ว่าป่วยทางจิต แล้วจะเป็นอะไรได้?”“นี่…..”หลี่นาก็รู้สึกเช่นนั้นอยู่ลึก ๆ เหมือนกัน“และเธอ เธอเองก็เหมือนกัน”ชางลั่วไม่เคยปล่อยเพื่อนสาวให้หลุดรอดไป “เป็นผู้หญิงของคนรวยแท้ ๆ แต่กลับต้องวิ่งออกไปทำงานหาเงินอยู่ทุกวี่ทุกวัน ถ้าหากเธอไม่ป่วยทางจิต แล้วจะเป็นอะไร?”“นะ นี่…..”ใบหน้าของหลี่นากลายเป็นสีแดงเล็กน้อยมันเกี่ยวอะไรกับเธอด้วยล่ะ?อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าสิ่งที่ชางลั่วพูดมานั้นจะมีเหตุผล“ฉันไม่คุยกับเธอแล้ว รีบ ๆ ไปเตรียมตัว แล้วไปหาพี่ฉินเฉากับฉันเร็วเข้า!”“หือ จะไปตอนนี้เลยเ
