บทที่ 219 เขามาที่นี่เพื่อเล่นตลกเหรอ?
ไม่เพียงแต่หานชิงอวี่ที่สังเกตเห็นว่าสายตาของชายฉกรรจ์กลุ่มนั้นไม่เป็นมิตร แม้แต่เจียงหวู่ที่อยู่ข้าง ๆ ตอนนี้ก็รู้สึกตึงเครียดขึ้นมาทันที
แม้ว่าขาจะยังใช้งานได้ไม่คล่องแคล่ว แต่เขาก็ยังก้าวไปข้างหน้าโดยไม่รู้ตัว
ดังนั้น หานชิงอวี่และเจียงหลานหยวนจึงถูกเขาบังไว้ด้านหลัง
“เจียงหวู่ วันนี้คงจะออกจากโรงพยาบาลได้แล้วสินะ?”
“แย่หน่อยนะ เพราะวันนี้ยังมีบางคนที่อยากให้แกพักอยู่ที่นี่ต่ออีกหน่อย!”
หัวหน้าของชายฉกรรจ์กลุ่มนั้นพูดขึ้นก่อน
ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยสิวที่ปูดโปน หนังศีรษะมีร่องลึกมากมาย ดูแล้วน่ากลัวราวกับนักเลงในละครโทรทัศน์
เจียงหวู่มองไปยังกลุ่มชายฉกรรจ์ตรงหน้า แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น
“พวกแกนี่มันไม่เกรงกลัวกฎหมายจริง ๆ!”
“อุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อครั้งก่อน คิดว่าฉันไม่รู้เหรอว่าพวกแกเป็นคนจัดฉากขึ้นมา!”
“คงเป็นเพราะฉันดวงแข็งจึงรอดตายมาได้ แล้วตอนนี้พวกแกจะมาทำอะไรอีก? อยากฆ่าฉันงั้นเหรอ? มาเลย!”
เขามองไปยังกลุ่มชายฉกรรจ์ พร้อมอารมณ์ที่รุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
คนไข้ที่อยู่โดยรอบลอบมองมาที่พวกเขาก่อนจะรีบเดินเข้าไปในโรงพยาบาล ราวกับกลัวว่าเรื่องราวจะบานปลายจนมาถึงตัวเอง
ร่างกายของเจียงหลานหยวนสั่นเทาเล็กน้อย เธอเผลอคว้าแขนของ หานชิงอวี่มากอดไว้โดยไม่รู้ตัว แล้วพูดเสียงเบา
“หมอหาน ตอนนี้เราควรทำอย่างไรดีคะ?”
แต่แล้วเธอก็เหมือนเพิ่งตื่นจากฝัน
