น ฉินเฉาจงใจพูดเสียงดังขึ้นและทำให้ชิอิงหวาดกลัว“อ๊า!”ชิอิงหวาดกลัวมาก เธอกระโดดขึ้นไปนั่งบนตักของฉินเฉาอย่างไม่รู้ตัวสะโพกนุ่ม ๆ ของชิอิงที่ทับอยู่บนตัวฉินเฉา ทำให้เขาเกือบจะอดใจไม่ไหวและกดชิอิงในห้องครัวแห่งนี้“คะ คุณรอก่อน… หะ ให้ฉันสงบสติอารมณ์ก่อน…..”ร่างกายของชิอิงเกือบจะอยู่บนตัวของฉินเฉาทั้งตัวแล้ว เธอกอดฉินเฉาเอาไว้แน่นและซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนของเขา ก่อนที่จะกล่าวออกมาตอนนี้หัวใจของเธอนั้นเต้นแรงมาก ในหัวอดไม่ได้ที่จะคิดถึงภาพของผู้หญิงที่สวมชุดนอนสีน˺าเงินกำลังนอนอยู่บนเตียงของนักศึกษาชายมันไม่ใช่ภาพที่ดูลามกอนาจาร แต่มันกลับมืดมนและน่าขนลุก…..“เอาล่ะ เห็นเธอกลัวขนาดนี้ ฉันก็จะไม่เล่าแล้ว ฉันเองก็กลัวเหมือนกัน”ฉินเฉากล่าวว่าเขาจะหยุดเล่าแต่เพียงเท่านี้“มะ ไม่เอา!”ชิอิงดูกระวนกระวาย “มาถึงครึ่งทางแล้ว จะไม่เล่าต่อได้ยังไง…ฉะ ฉันไม่ได้กลัว คุณเล่าต่อเถอะ…… หลังจากนั้น หลังจากนั้นมีอะไรเกิดขึ้นอีก…..”“เอาล่ะ งั้นเธอกอดให้แน่น ๆ หน่อย ฉันเองก็รู้สึกกลัวอยู่นิดหน่อยเหมือนกัน…. และยังรู้สึกหนาวขึ้นมาด้วย…..”ฉินเฉาแสร้งทำเป็นกล่าวด้วยความขวยเขิน“คุณมีวิชาเต๋าอยู่แล้ว ทำไมคุณถึงยังกลัวอีกล่ะ…..”“โอ้ อาจารย์ที่สอนวิชาเต๋าให้กับฉัน ท่านไม่ได้สอนมาหมดทุกอย่าง ฉันก็เลยยังมีความกลัวของคนธรรมดาอยู่ และการกำจัดภูตผีก็เป็นเรื่องที่ไกลตัวด้วย”“ถ้าอย่างนั้น… คุณก็กอดฉันแน่น ๆ ล่ะ….”ชิอิงคิดว
