่าที่ร่างกายของฉินเฉาสั่นเทาเล็กน้อยก็เพราะว่าเขากำลังหวาดกลัวที่จริงแล้วเธอไม่รู้ว่าฉินเฉากำลังห้ามตัวเองไม่ให้ไปทำเรื่องที่ไม่สมควรทำกับเธออยู่หากไม่ได้ทำเรื่องอย่างว่า ขอแค่ให้ได้เอาเปรียบชิอิงบ้างก็พอแล้วฉินเฉากอดชิอิงด้วยมือทั้งสองข้าง พร้อมกันนั้นมือข้างหนึ่งก็เลื่อนไปวางบนสะโพกของเธออย่างคิดไม่ซื่อในเวลานี้ชิอิงกำลังกระวนกระวายใจ และรู้สึกราวกับว่าเธอกำลังนั่งอยู่ในอ้อมแขนของสามีและฟังเรื่องราวอยู่แบบนั้น จิตใต้สำนึกสั่งให้เธอขยับตัวเข้าไปใกล้ฉินเฉา และไม่ได้สนใจว่ามือใหญ่ ๆ ของเขากำลังสัมผัสกับสะโพกของเธออยู่รู้สึกดีจริง ๆ …..ฉินเฉาแอบคิดในใจ“ละ เล่าต่อสิ…..”ชิอิงเงยหน้าขึ้นและกะพริบดวงตากลมโตที่แวววาวสดใสของเธอก่อนที่จะกล่าวด้วยความกังวลใจเล็กน้อย“โอ้ โอเค โอเค…..”จากนั้นฉินเฉาก็เพิ่งนึกขึ้นมาได้ว่าเขากำลังเล่าเรื่องสยองขวัญอยู่ดังนั้นเขาจึงรีบสงบสติอารมณ์และนึกถึงสิ่งที่เพื่อนของเขาเคยเล่าเอาไว้ในเวลานั้น“พอฉันเห็นว่าผู้หญิงคนนั้นกำลังนอนอยู่บนเตียงพี่สาม ฉันก็รู้สึกกลัวมาก ใบหน้าของเธอดูมืดมิดไปหมด ฉันก็เลยเห็นอะไรได้ไม่ชัดเจนมีแต่ดวงตาสีแดงของเธอเท่านั้นที่ทอประกายอย่างชัดเจนอยู่ในความมืดราวกับแสงของเทียนสีแดง แต่แววตาของเธอมีความเศร้าที่ไม่อาจปิดบังได้ปนอยู่ในนั้น”“หัวใจของฉันแทบจะหยุดเต้น ฉันไม่กล้าที่จะหนีออกไปจากบรรยากาศแบบนั้น ได้แต่หรี่ตาและแอบมองเธอ ฉันไม่กล้าที่
