่ที่ไหนหรือไง!และเป็นเช่นนั้นจริง ๆ เสียงกระซิบกระซาบของเจิ้งซือฉีดึงดูดความสนใจของเหล่าทหารได้ทันที“กัปตัน! มีเสียงดังมาจากตรงนั้นครับ!”ทหารคนหนึ่งชี้ไปยังระฆังสีดำขนาดใหญ่ที่วางคว˹าอยู่บนเตียงและกล่าวออกมา“ฉันได้ยินแล้ว ดูเหมือนว่าข้างในจะมีผู้หญิงอยู่”จองโฮจุนคาดเดา “อาจจะเป็นดร.เจิ้งซือฉีก็ได้! เร็วเข้า มาช่วยกันผลักระฆังออกไป!”เขากล่าวออกมา จากนั้นเหล่าทหารก็เดินมาหยุดอยู่ที่หน้าระฆังสีดำพวกเขาเป็นทหารที่ได้รับยีนกระตุ้นมาแล้ว ซึ่งแต่ละคนมีพลังราวกับวัวเก้าตัวไม่ต้องกล่าวถึงระฆังแค่เพียงอันเดียว แม้แต่รถยนต์พวกเขาก็สามารถยกขึ้นมาได้ไม่อย่างนั้นพวกเขาจะถูกเรียกว่าสุดยอดทหารแห่งสาธารณรัฐเกาหลีได้ยังไง!“ฉันขอลองดูก่อน!”จองโฮจุนตบมือ ก่อนที่จะวางมือทั้งสองข้างลงบนระฆังสีดำที่เย็นเฉียบอันนี้จากนั้นพลังในร่างกายก็ถูกปลดปล่อยออกมาเพื่อที่จะผลักระฆังยักษ์ออกไปให้พ้นทางแต่เดิมจองโฮจุนไม่ได้สนใจระฆังอันนี้เลยแม้แต่น้อย แต่ในไม่ช้าสีหน้าของเขาก็พลันซีดเซียวเพราะเขารู้สึกราวกับว่ากำลังผลักภูเขาที่ตั้งตระหง่านอยู่อย่างไรอย่างนั้นมันไม่สะเทือนเลยแม้แต่เพียงนิดเดียว!“แปลกจริง ๆ!”จองโฮจุนส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า “มันหนักมาก พวกเรามาช่วยกันเถอะ!”นี่ไม่ใช่เวลามาแสดงพลังใส่กัน ตอนนี้ภารกิจคือเรื่องที่สำคัญที่สุดดังนั้นจองโฮจุนจึงสั่งลูกน้องเช่นนั้น“ครับ! กัปตัน!”ลูกน้องรีบเข้ามายึดตัวเอาไว้กับมุมของ
