ฉินเฉาฉินเฉากระโดดลงมาจากต้นไม้ ลงมายืนอยู่บนพื้นเบา ๆต้นไม้ที่เขาเพิ่งยืนอยู่เมื่อครู่นี้ถูกหางของอสูรโบราณตวัดใส่จนแยกออกเป็นสองท่อน“เชี่ย เป็นหางที่น่าลึกลับจริง ๆ มันยืดหดได้อย่างอิสระด้วย!”ฉินเฉาคิดในใจ ดูเหมือนว่าหางนี้จะมีประโยชน์มากในบางแง่ฮี่ ๆ เขาชั่วร้ายจริง ๆ“จำชื่อของข้าเอาไว้ ข้าชื่อซานเส้า”อสูรโบราณขยับหางของตัวเองราวกับลิง และกระแทกฝ่ามือใส่ฉินเฉาอีกครั้งฝ่ามือนี้ราวกับสายฟ้าฟาด มันพุ่งมาอยู่ตรงหน้าฉินเฉาในชั่วพริบตา“ฝ่ามือวัชระ!”ฉินเฉาไม่อยากหลบอีกต่อไป เขารู้สึกอารมณ์เสียกับหางของมันขึ้นมาบ้างแล้วดังนั้นแสงสีทองจากฝ่ามือข้างขวาจึงถูกส่งออกไปทันทีฝ่ามือทั้งสองข้างนี้ปะทะกันแสงสีทองพลันระเบิดออกมา จนเกือบจะทำให้ซูเสี่ยวม่านที่อยู่อีกด้านหนึ่งตาบอดได้เลยนะ นี่มันอะไร!พวกเขากำลังถ่ายหนังกันอยู่เหรอ?นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ซูเสี่ยวม่านรู้สึกว่าหัวของเธอไม่ยอมทำงานตูม!หลังจากที่แสงสีทองส่องสว่างออกมา หางของซานเส้าก็กระเด็นกลับไป แต่ฉินเฉาไม่ได้ถอยกลับไปด้วย ฝ่ามือของเขายังหยุดอยู่ที่เดิม“สมกับที่เป็นอิงเทียน มีความสามารถอยู่บ้างจริง ๆ แต่ดูเหมือนว่าจะยังห่างไกลจากที่พวกไป๋เจ๋อพูดถึงอยู่มาก”ซานเส้าสะบัดหาง จากนั้นหางของเขาก็กลายเป็นใบมีดแหลมคมที่กวัดแกว่งไปยังฉินเฉาหางที่เปลี่ยนรูปแบบได้มากมาย!หางทองคำสมใจนึก!วิชาอัญเชิญเก้าเร้นลับ รวมร่าง!ฉินเฉาเรียกใช้วิชารวมร่างอย่าง
