ไรที่ไหน ฉันเป็นคนโง่ตั้งแต่เมื่อไหร่? แกลืมหย่าลี่ไปแล้วอย่างนั้นเหรอ?”“หย่าลี่…..”จู่ ๆ เหงื่อก็ไหลลงมาจากหน้าผากของซื่ออู๋จี๋อย่างไม่มีสาเหตุ “ฉันจำได้ว่าเธอเป็นแฟนของนาย…พวกนายไม่ได้เลิกกันไปแล้วเหรอ”“ใช่ พวกเราเลิกกันแล้ว”สีหน้าของปั๋วเยมืดมนลงอย่างกะทันหัน เขากัดริมฝีปากจนเลือดไหลออกมา “แต่จริง ๆ แล้วฉันเป็นคนฆ่าเธอเอง”“นาย…..ทำไมล่ะ”ซื่ออู๋จี๋หน้าเปลี่ยนสีทันที“เป็นเพราะว่าฉันเห็นว่าแกพาเธอไปเปิดห้องที่โรงแรมห้าดาว ฉันเห็นว่าแกพาเธอไปเที่ยวมัลดีฟส์ในวันหยุด และฉันรู้แม้กระทั่งว่าเธอเกือบจะมีลูกกับแก”ท่าทีของปั๋วเยนั้นเดือดดาลเป็นอย่างมาก “ซื่ออู๋จี๋ แกใช้งานฉันเหมือนกับหมา แล้วยังเล่นสนุกกับผู้หญิงของฉัน แกปฏิบัติกับฉันเหมือนว่าฉันเป็นคนโง่ นี่คือการปฏิบัติของแกงั้นเหรอ? แกคิดจะเป็นลูกสะใภ้หรือไง?”“ปั๋วเย นะ นั่นเป็นเรื่องเข้าใจผิด…..”ซื่ออู๋จี๋เหงื่อแตก ตัวสั่นเทาไปทั้งร่าง“เข้าใจผิดอะไรอีก! ตายซะเถอะ!”ปั๋วเยกล่าวพร้อมกับเหนี่ยวไกปืนปัง!ลูกกระสุนเจาะทะลุศีรษะของซื่ออู๋จี๋ไปด้านหลังพร้อมทั้งมีเลือดหลั่งไหลออกมาถึงแม้ว่าปืนพกชนิด 54 นั้นกำลังค่อย ๆ หายออกไปจากตลาดค้าอาวุธ แต่พลังในการยิงของมันก็ยังได้รับความนิยมเป็นอย่างมากซื่ออู๋จี๋ไม่ใช่ผู้ฝึกตน เขาจึงไม่มีวิญญาณแรกก่อตั้งหลังจากที่ลูกกระสุนได้ระเบิดศีรษะ เขาก็ล้มลงไปกับพื้นและตายไปอย่างไม่ต้องสงสัย“ผม ผมฆ่าพวกมันแล้ว…..”ปั