ชิงเจินเหริน พวกเขาก็เริ่มกลั้นหายใจแต่ในไม่ช้าพวกเขาก็ได้พบว่า ถึงแม้ว่าจะกลั้นหายใจ มันก็ไม่เป็นผล!สำนักบู๊ตึ๊ง สำนักง๊อไบ๊ เขาซูซาน…..ตราบใดที่ผู้ฝึกตนที่อยู่ในบริเวณนี้ไม่สามารถหลบหนีออกไปได้พวกเขาก็จะเริ่มล้มลงไปบนพื้น“มะ มันเป็นหมอกพิษที่ต้านทานไม่ได้เลย!”ถานไห่จากเขาซูซานก็ค่อนข้างอ่อนแรงเช่นกัน เขายันร่างกายเอาไว้และพยายามที่จะลุกขึ้นยืนจากที่นั่ง แล้วกล่าวว่า “หมอกเหล่านี้แปลกมาก…..”“ชาวยุทธ์ตัวเล็ก ๆ ใช้กลอุบายได้น่าเบื่อสิ้นดี”หลัวหรูเมิ่งที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ยิ้มออกมาอย่างดูถูก “ก็ลองดูสิว่าข้าจะทำให้มันสลายไปได้มั้ย!”เมื่อพูดจบเธอก็ลุกขึ้นยืน จากนั้นจึงลอยขึ้นไปบนท้องฟ้าทันทีแต่ร่างที่เพิ่งลอยขึ้นไปกลับเปลี่ยนสีหน้าและกลับลงมาอยู่บนพื้นดิน เธอเกือบจะล้มลงไปอยู่แล้วโชคดีที่เธอยันตัวกับโต๊ะเอาไว้ได้ทัน จึงไม่ได้ล้มลงไป“มันเป็นพิษที่แปลกมาก”อาการของเสี่ยวไป๋นั้นไม่ค่อยดีนัก แต่เธอได้ทำวิจัยเกี่ยวกับพิษเอาไว้ จึงเอ่ยเตือนทุกคนว่า “พิษนี้จะใช้ได้ผลกับผู้ฝึกตนเท่านั้น เพราะหลังจากที่ถูกพิษไปแล้ว หากไม่ได้โคจรลมปราณก็จะไม่มีผลอะไร แต่ถ้าหากโคจรลมปราณเมื่อไหร่ล่ะก็ ร่างกายจะอ่อนแรงและมีอาการจุกเสียดท้อง”“น่ารังเกียจ สำนักไหนกล้ามาลอบทำร้ายพวกเราแบบนี้!”ผู้อาวุโสของเขาซูซานตะโกนออกมา “หากมีความสามารถก็ออกมาซะ แล้วมาต่อสู้กับปู่ผู้นี้ 300 รอบ!”“หึ ๆ ๆ ๆ …..”จู่ ๆ เสียงหัวเราะแปลก ๆ
