กกันเธอจึงค่อนข้างที่จะทำใจไม่ได้ขึ้นมาซูเหม่ยเช็ดน˺าตา ก่อนที่เธอจะจัดเสื้อผ้าบนตัวของลูกสาวของเธอให้เรียบร้อย“การอยู่ตัวคนเดียวในปักกิ่งอาจจะเป็นจุดสนใจ ถ้าลูกมีเรื่องอะไรก็ให้โทรมาหาครอบครัวนะ…..”ซูเหม่ยกล่าวเตือนด้วยความไม่สบายใจอยู่หลายคำฉินเฉาอดที่จะเกิดความรู้สึกขึ้นมาไม่ได้ เมื่อก่อนตอนที่เขาไปโรงเรียนเป็นวันแรก แม่ของเขาก็มาส่งเขาเช่นกัน แม่อยากจะไปส่งเขาที่โรงเรียน แต่ฉินเฉาไม่ให้ไปเสียงประกาศจากสถานีดังขึ้นในตอนนั้นเขาใจร้อนมาก แต่หลี่นาไม่เหมือนเขา เธอรับฟังอย่างชาญฉลาด“เอาล่ะ แม่ไม่พูดอะไรแล้ว ลูกไปเข้าแถวเพื่อตรวจตั๋วเถอะ”ซูเหม่ยพูดอยู่สักพักหนึ่ง ก่อนที่เธอจะเช็ดน˺าตาและกล่าวพร้อมรอยยิ้ม“ทำให้เสี่ยวฉินต้องหัวเราะซะแล้ว”“เมื่อก่อนแม่ของผมก็มาส่งผมเหมือนกัน ลูกชายเดินทางพันลี้ แม่มีแต่กังวลใจ จะนับประสาอะไรกับหลี่นาที่เป็นเด็กผู้หญิง แต่พี่สาวซูไม่ต้องกังวลหรอกครับ หลี่นาเป็นคนฉลาด เธอจะไม่สร้างปัญหาอย่างแน่นอน”“ใช่แล้ว ลูกสาวของฉันเป็นคนฉลาดมาก เลยทำให้ฉันไม่กังวลเรื่องเธอมาหลายปีแล้ว”ซูเหม่ยกล่าวในใจ เมื่อก่อนสิ่งที่ทำให้เธอไม่สบายใจมากที่สุดก็คือฉินเฉาหากลูกสาวของเธอตัดสินใจเลือกฉินเฉา เธอคงจะกระโดดถีบไปแล้วแต่เธอไม่คิดว่าฉินเฉา คนไม่เอาไหนที่มาจากครอบครัวเล็ก ๆ จะกลายมาเป็นคนใหญ่คนโตได้ ถึงตอนนี้คิดอยากจะประจบประแจงก็ทำไม่ได้แล้ว“เสี่ยวฉิน ฉันคงต้องขอให้เธอลำบากดูแ
