ดทนอยู่ จะอย่างไรคืนนี้ก็ยังคงมีเวลาอีกยาวนาน มันคงจะเป็นการดีหากเขาตามจับตาดูหวางเหล่ยผู้นี้เสียก่อนหวางเหล่ยหลบเลี่ยงผู้คนอีกหลายครั้ง ในที่สุดเขาก็มาถึงด้านนอกของตำหนักบูรพาเหนือตำหนักบูรพาแห่งนี้มีม่านพลังที่คอยป้องกันไม่ให้คนนอกลอบเข้ามาด้านหน้าของหวางเหล่ยมีประตูบานยักษ์บานหนึ่งบนประตูบานนั้นสลักรูปมังกรตัวยาวเอาไว้เมื่อวิญญาณแรกก่อตั้งของหวางเหล่ยมาถึงหน้าประตู ดวงตาของมังกรที่สลักอยู่ที่บานประตูก็พลันสว่างโร่และปลดปล่อยลำแสงสีทองใส่ร่างวิญญาณแรกก่อตั้งของหวางเหล่ย“ผู้ใดที่จะเข้ามาในตำหนักบูรพาของข้า!”มีเสียงหนัก ๆ เสียงหนึ่งดังก้องออกมาที่ประตู“ฉะ ฉันเอง เป็นคนจากพวกเดียวกัน!”ดูเหมือนว่าวิญญาณแรกก่อตั้งของหวางเหล่ยที่โดนลำแสงส่องกระทบจะรู้สึกไม่ดีเท่าไหร่ เขาขยับตัวอยู่สองครั้งจึงกล่าวออกมา“รหัสผ่าน”น˺าเสียงของมังกรตัวนั้นไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย ราวกับว่าเป็นกลไกที่กำลังพูดอยู่“พระอาทิตย์ขึ้นทางตงฟาง สาดแสงส่องโลก”หวางเหล่ยรีบกล่าวอย่างรวดเร็วฉินเฉาเกือบจะหลุดหัวเราะออกมา พระอาทิตย์ขึ้นทางตงฟาง ข้าเท่านั้นที่เป็นพระเจ้า!ผู้คนในตระกูลตงฟางฝักใฝ่ที่จะเป็นผู้ชนะแห่งทิศตะวันออกหลังจากที่บอกรหัสผ่านออกไป มังกรยักษ์ตรงหน้าก็แหวกว่ายอยู่ในประตูอย่างช้า ๆในไม่ช้าประตูที่ถูกปิดล็อกเอาไว้ก็อยู่เบื้องหน้าหวางเหล่ยประตูนี้ถูกทำขึ้นมาด้วยวัสดุชนิดพิเศษที่ถึงแม้จะเป็นวิญญาณแรกก่อตั้งก็
