อาไว้” “โอ้?” ดวงตาของหนานกงเป็นประกายและคํานับให้ฉินเฉา “ข้าคือหนานกงเลี่ยง จากตระกูลหนานกง ศิษย์แห่งยอดเขาหมอก ฉินเจินเหรินช่างเป็นผู้มีมารยาท” “หนานหงเจินเหรินช่างเป็นผู้มีมารยาท” ฉินเฉากล่าวรับคําอย่างรวดเร็ว “ฉันชื่อฉินสือเอ้อเป็นผู้ฝึกตน พเนจรจากภูเขา เป็นเพราะท่านอาจารย์ที่ไม่อยู่ที่นี่เป็นสหายเก่ากับจู่ หลงซ่างเหริน ฉันจึงต้องเดินทางมาแสดงความยินดีและพูดคุยกับเขา ที่นี่” “หากแต่ฉินเจินเหรินช่วยชีวิตพี่ชายไป๋ของข้าได้ยังไง?” ดูเหมือนว่าหนานกงจะไม่ได้ติดใจเรื่องราวภูมิหลังของฉินเฉา เขา กลับสนใจเรื่องซุบซิบเสียมากกว่า “ระหว่างทางข้าได้เจอกับจิตวิญญาณที่มีชื่อว่าจีหยวนหยวน เธอ เป็นหัวหน้าของเหล่าชายชุดดําที่เข้ามาโจมตีข้าและสํานักหลงโหยว จางยู่หมิ่ น เจ้าสํานักหลงโหยวถูกจับตัวไป แต่โชคดีที่ข้าได้ฉินเจินเหริน ช่วยเหลือเอาไว้จึงหลีกเลี่ยงหายนะมาได้” “เป็นพวกมันอีกแล้ว…..” หนานกงอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ ว “ไม่ใช่แค่พวกเจ้าที่เจอเรื่องแบบนี้ ก่อนหน้านั ้ นมีเจ้าสํานักเล็ก ๆ มากมายถูกวางยาพิษเข้า จีหยวนหยวน ผู้นั ้ นเป็นใครกันแน่ถึงได้ทําเรื่องแบบนี้ขึ้นมา เป็นไปได้มั้ ยว่าจะเป็น ศัตรูของยอดเขาหมอกที่หวังจะทําลายศักดิ์ ศรีของยอดเขาหมอกแห่ง นี้” “นี่ไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ หนานกงเลี่ยง เจ้าควรตรวจสอบเรื่องนี้ให้ดี” “แน่นอน” หนานกงพยักหน้า “คนจากตระกูลเป่ยถังกําลังสืบหาเรื่องนี้อยู่” “นั่ น…เป