มาขอโทษ จากนั้นเขาจึงหันไปหาศิษยานุศิษย์ที่ยังไม่รู้ว่าเป็นยังไงกันบ้างคนหนุ่มสาวเหล่านี้ยังคงไม่ได้สติ คาดว่าพวกเขาคงต้องใช้เวลาพักฟื้นสักพักจึงจะอาการดีขึ้นโชคดีที่เขามาทันเวลา ไม่อย่างนั้นคงจะได้เห็นเพียงร่างไร้วิญญาณจำนวนมาก“นายน้อย ท่านคิดจะพาคนเหล่านี้ออกไปจากบ้านของข้ายังไงเจ้าคะ?”แม่นางเจินเอ่ยถาม“เรื่องนั้นฉันมีวิธี”ฉินเฉาส่งกระแสจิตเรียกเสี่ยวไป๋ออกมา“นายท่านฉิน”ร่างเพรียวบางร่างหนึ่งโผล่ออกมาจากความว่างเปล่ามายืนอยู่ข้างฉินเฉาทันที“ที่นี่คือ…”“ที่นี่คือสุสานในหมู่บ้านของตระกูลหวัง”ฉินเฉาบอกเสี่ยวไป๋ว่า “พวกคนจากนิกายเหยียนลั่วเอาตัวศิษยานุศิษย์ที่หายไปมาซ่อนเอาไว้ที่นี่ และเตรียมที่จะใช้วิชาคนเป็นฝึกศพ”“ศพคนเป็น!”สีหน้าของเสี่ยวไป๋นั้นดูไม่ดีนัก เธอเป็นไป๋ตู้จึงรู้จักวิชานี้เป็นอย่างดี “พวกนิกายเหยียนลั่วถึงกับกล้าทำเรื่องแบบนี้! อภัยให้ไม่ได้!”“วันหนึ่งฉันจะต้องชำระความแค้นนี้ให้ได้”ฉินเฉาถามว่า “เสี่ยวไป๋ เธอรู้จักวิชาสิบแปดบทลงทัณฑ์แห่งนิกายเหยียนลั่วหรือเปล่า?”“สิบแปดบทลงทัณฑ์แห่งนิกายเหยียนลั่วเหรอคะ?”เสี่ยวไป๋ขมวดคิ้ว “ฉันไม่เคยได้ยินมันมาก่อน… ไม่มีการบันทึกลงในข้อมูลด้วยค่ะ”“แปลก…”ฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว “เป็นไปได้หรือเปล่าว่านิกายเหยียนลั่วจะคิดค้นวิชานี้ขึ้นมาใหม่… เฉินตงไม่มีพรสวรรค์ในด้านการคิดค้น… คงจะเป็นกุนซืองั้นเหรอ? แล้วกุนซือคนนั้นเป็นใครกันแน่…..”
