ไปถึงวันเวลาที่ไม่มีเขาเมื่อก่อนตอนที่ฉินเฉายังไม่มา หลี่เสวี่ยสามารถยืนหยัดได้ด้วยตัวคนเดียวแต่เธอไม่ควรปล่อยให้ผู้ชายคนนี้ก้าวเข้ามาในชีวิตเลยเขาทำให้ชีวิตของเธอปั่นป่วนไปอย่างสมบูรณ์และยังบุกรุกเข้ามาในหัวใจของเธอด้วยแต่เมื่อหลี่เสวี่ยคุ้นเคยกับการมีเขาอยู่ด้วยไปแล้ว เขากลับหายตัวไปอย่างลึกลับเจ้าสารเลวที่สมควรตาย ถ้านายจะหายไป นายก็ไม่ควรที่จะปรากฏตัวแต่แรก!วันนี้เธอจะต้องแก้แค้น เธอจะต้องให้ผู้ชายคนนี้ดื่ม!“เมื่อกี้นายเรียกฉันว่าผู้จัดการหลี่ นายต้องดื่มหนึ่งแก้ว!”หลี่เสวี่ยหยิบแก้วไวน์ขึ้นมาด้วยท่าทีคุกคาม “ฉันไม่อนุญาตให้นายเรียกฉันว่าผู้จัดการหลี่อีก นายต้องเรียกชื่อฉัน หลี่เสวี่ย! ต่อไปถ้าฉันได้ยินนายเรียกฉันว่าผู้จัดการหลี่อีก ฉัน ฉัน…..”“คุณจะทำยังไง?”“ฉันจะกัดนาย!” หลี่เสวี่ยเป็นคนที่มีเสน่ห์มาก เธอมองไปที่ฉินเฉานั่นทำให้ฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะนึกถึงซูเฟย เธอเองก็ไม่ชอบให้เรียกเธอว่าบอสซูผู้หญิงคนนี้เองก็ตัวพองเช่นกันแน่นอนว่ามีคำพูดที่กล่าวเอาไว้ว่า การเดาใจผู้หญิงก็เหมือนกับการงมเข็มในมหาสมุทรเมื่อทั้งคู่ดื่มแก้วที่สี่ หลี่เสวี่ยก็ประคองสติไว้ไม่ไหวเธอรู้สึกว่าทุกอย่างตรงหน้ากำลังสั่นไหวโอ้ เมิ่นต่าวหลู… ถึงแม้เธอจะดื่มเก่ง แต่พอดื่มไปได้สี่แก้วเธอก็รู้สึกเวียนหัว…..ดื่มเมื่อไหร่ต้องเมาเมื่อนั้นจริง ๆ …..ก่อนหน้านั้นฉินเฉาดื่มเบียร์มาหลายแก้ว แล้วเขายังต้องมาดื่มต่อเขาไม่
