“เรียกเธอว่าน้าสิ”“พี่สาวสวยจังเลย!”ฉินอี้ไม่เรียกเธอว่าน้า เขาวางมือเล็กๆลงบนตัวของหานเอินซี แล้วเอ่ยถามขึ้นมาด้วยความจริงจัง“พี่สาวคนสวยก็เป็นคนรักของปะป๊าเหมือนกันเหรอ?”“เชี่ย!”ฉินเฉาเกือบจะโยนลูกชายเขาออกไปอะไรคือเป็นคนรักเขาเหมือนกัน? คนรักของเขามีมากนักหรือไง?“ฉัน ฉันไม่ใช่!”หานเอินซีที่ดูเศร้าในตอนแรก เมื่อได้ยินดังนั้นใบหน้าของเธอก็แดงขึ้นมาทันที ซึ่งทำให้เธอดูมีเสน่ห์อย่างไม่มีที่สิ้นสุดถ้าเธอสามารถเป็นคนรักของฉินเฉาได้… ก็คงดี…..สวรรค์ หานเอินซี เธอกำลังคิดอะไรอยู่ เธอจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน…..เขาเป็นคนรักของคนอื่นไปแล้ว…สวรรค์ นี่ช่างเป็นความคิดที่น่าละอายเสียจริงเมื่อเห็นว่าสาวชาวเกาหลีใต้ที่อยู่ตรงข้ามหน้าแดงขึ้นมา ฉินอี้จึงมั่นใจในความคิดของตนเองปะป๊าช่างกล้าหาญเสียจริง แม้แต่สาวชาวเกาหลีใต้ก็ยังมัดใจเอาไว้ได้ดูเหมือนว่าเด็กคนนี้จะรู้เพียงทฤษฎีเท่านั้นเมื่อไหร่ตัวเขาจะมีทักษะอย่างปะป๊าบ้าง“เอินซี พวกเราต้องไปกันแล้วนะ เธอจะไม่มาด้วยเหรอไง?”เมื่อนักท่องเที่ยวชาวเกาหลีใต้เห็นว่าสาวน้อยของพวกเขากำลังคุยอยู่กับชาวจีนด้วยความเขินอาย จึงตะโกนเรียก“เอ่อ ไปสิ”หานเอินซีแยกออกมาจากกลุ่มของเธอ จะอยู่คุยกับฉินเฉานานๆคงไม่ดีนัก“ฉินเฉา นี่คือเบอร์โทรศัพท์ของฉัน อย่าลืมโทรหาฉันล่ะ! ถึงฉันจะอยู่เกาหลีใต้ แต่ถ้านายอยากเจอฉัน ฉันก็จะบินมาหานายทันที!”หานเอินซีหน้าแดง เธอเขียนเบอร์โทรศัพท์ข
