อยขนาดไหน นี่ก็เพื่อความสุขของแกนะ ไม่ใช่ว่าแกอยากจะให้ชิอิงมีความสุขหรอกเหรอ ฉันก็กำลังมอบความสุขให้กับแกเหมือนกัน”“ฉัน ฉัน…..”เหมยเหรียนหยางในตอนนี้รู้สึกเสียใจอย่างมาก เขาจะไปรู้ได้ยังไงว่าการอยากลิ้มลองสาวใหญ่จะทำให้เขาไปตอแยกับปีศาจตนนี้! ถ้าเขารู้ก่อนล่ะก็ ต่อให้ฆ่าเขา เขาก็ไม่กล้ามีความคิดไม่ดีกับชิอิง“มา เรามาตัดเส้นแรกกันเถอะ”ฉินเฉาสะบัดมือ ตัดเชือกออกไปเส้นหนึ่งฉับ!เสียงเชือกขาดออกดังมา เหมยเหรียนหยางพลันรู้สึกว่าร่างตกลงกลัวจนร้องออกมา“อย่าตัด อย่าตัด!”เหมยเหรียนหยางตั้งสติ รีบตะโกน “ฉันสาบาน ฉันจะไม่ยุ่งกับชิอิงอีก ไม่กล้าแล้วจริงๆ!”“ยอมรับเร็วเกิน ท่าทางไม่จริงใจ”ฉินเฉาควงมีดสั้นในมือ เบ้ปากแล้วพูดว่า “ฉันคิดว่าต้องตัดสักสองสามเส้นแกถึงจะทนไม่ไหว ไม่คิดว่าแค่เส้นแรกแกก็ยอมแล้ว น่าเบื่อจริงๆ”“ฉันไม่กล้าแล้ว ไม่กล้าแล้วจริงๆ!”เหมยเหรียนหยางทั้งร้องทั้งพูด“แบบนี้ไม่ดีนา”มีดสั้นในมือของฉินเฉาสีเข้ากับเชือก “แกเป็นหัวหน้าของชิอิงหลังจากนี้อะไรก็ไม่แน่ แกอาจจะมีความคิดอะไรกับเธออีกก็ได้ เรามาเล่นกันต่อ มีเพียงแกตายเท่านั้นฉันถึงจะวางใจ”หลังจากพูดจบ เขาก็ขยับมือ เชือกอีกเส้นก็ขาดออก“อ๊า! ช่วยด้วย ช่วยฉันด้วย!”เหมยเหรียนหยางกลัวจนฉี่ราด แต่ฉินเฉาที่เหมือนกับปีศาจกลับยิ้มให้เขาจนเขาแทบหมดสติ เขาเข้าใจแล้วว่าคนคนนี้กำลังจะฆ่าเขา“ใครก็ได้ช่วยฉันด้วย ช่วยด้วย!”ในท้องฟ้ายามค˹าคืน เ
