ยว่า นิกายหลัวซาทำได้ดีมาก”“ครับ!”ชายคนนั้นกลายเป็นเงา พร้อมกับหายไปต่อหน้าฉินเฉาฉินเฉามองไปที่กระสอบป่านที่อยู่บนพื้น คิดถึงคนที่อยู่ในกระสอบแล้วอดเตะใส่สักทีไม่ได้“บิดางานยุ่งจะตาย แต่กลับต้องมาจัดการกับขยะอย่างแก ช่างน่ารำคาญจริงๆ”เขาพูดจบแล้วมองไปรอบๆ “ที่นี่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ไปที่อีสเทิร์นเพิร์ลดีกว่า”จากนั้น เขาก็ยื่นมือยกร่างเหมยเหรียนหยางกระโดดขึ้น เหมือนกับนกตัวใหญ่ หิ้วเขาไปยังสถานที่อีกฟากและในตอนนี้เอง โรงแรมที่ที่ ซึ่งมีองค์หญิงน้อยพักอยู่“ฉิน นายอยู่มั้ย?”เอลิซ่าออกมาจากห้องของตนพร้อมกับเคาะประตูห้องฉินเฉาที่อยู่ถัดมาที่ทางเข้ายืนไว้ด้วยสายลับสองคน พวกเขาพลันมองหน้ากันด้วยสายตาว่างเปล่าองค์หญิงเคาะประตูห้องผู้ชายกลางค˹ากลางคืน นี่มันหมายความว่ายังไง?“องค์หญิง ท่านกำลังทำอะไรครับ?”สมิธที่ได้ยินเสียงก็เปิดประตูออกมา มองไปที่องค์หญิงของตนที่กำลังเคาะประตูห้องฉินเฉาแล้วถามขึ้น“เราเบื่อ เราเลยมาชวนเขาคุย”องค์หญิงน้อยพูดออกมาตรงๆ“องค์หญิง คือว่าคุณฉินเพิ่งจะออกไปเมื่อกี้นี้เอง”“อะไรนะ!”องค์หญิงกับสมิธพลันพากันตัวสั่น“เขาทำแบบนี้ได้ยังไง!”สมิธโมโห “คนคุ้มกันส่วนตัวขององค์หญิงอยู่ๆ ก็มาจากไปอย่างนี้!ฉันจะไปฟ้องเจ้าหน้าที่หลิวจาง มีอย่างที่ไหนไม่รับผิดชอบหน้าที่ของตน!”“เจ้าฉินคนเลว ทิ้งเราไว้ที่นี่แล้วหนีไปคนเดียว!”องค์หญิงก็มีท่าทางโมโหเหมือนกัน แต่เหมือนว่าจะไม่เกี่ยวกับเรื่
