ในฐานะบอดี้การ์ดส่วนตัว สมิธแน่นอนว่าต้องตามเธอไปด้วย เมื่อไปถึงทางเข้าห้องน˺า สมิธก็ยืนคอยอยู่ด้านหน้า ปล่อยให้องค์หญิงเข้าไปทำธุระของเธอ มีผู้หญิงบางคนที่เข้าออกห้องน˺า มองมาที่ชายต่างชาติคนนี้ด้วยสายตาแปลกๆสมิธรออยู่ครึ่งชั่วโมงก็ไม่เห็นองค์หญิงออกมา เขาพลันร้อนใจ ยืนพิงทางเข้าห้องน˺าหญิง พร้อมกับตะโกนออกไป“องค์หญิง ท่านอยู่ในนั้นหรือเปล่า? ถ้าอยู่ให้ตอบด้วย!”ในห้องน˺าไม่มีเสียงตอบกลับ มีเพียงผู้หญิงเดินออกมา จากนั้นก็กลอกตาใส่สมิธ พร้อมกับด่าว่าโรคจิตสมิธยิ่งร้อนใจขึ้นไปอีก สถานการณ์แบบนี้ไม่เข้าท่าแล้ว เขาไม่สนใจว่าจะหญิงหรือชาย เขาพังประตูเข้าไปในห้องน˺าหญิง พบหญิงสาวที่กำลังสวมกางเกง เมื่อเห็นสมิธพังประตูเข้ามาก็พลันกรีดร้องเสียงดัง รีบหลบ ไม่กล้าออกมา ขณะที่ปากก็ด่าออกมาไม่หยุดสมิธไม่สนใจ เขาเดินไปเคาะประตูทีละห้อง เพื่อค้นหาองค์หญิงแต่ว่าก็ไม่มีใครตอบกลับมาและในเวลานี้ สายตาของสมิธก็ไปเห็นเข้ากลับหน้าต่างที่เปิดค้างไว้ ทันใดนั้นก็คิดถึงบางสิ่งนอกห้องน˺านี้มีสนามหญ้าอยู่ องค์หญิงคงไม่โดดออกไปหรอกนะ?เขายกวิทยุสื่อสารออกมาทันที พร้อมกับสั่งให้ทุกคนเริ่มตามหา ไม่เว้นแม้กระทั่งพวกหลิวจางส่วนตัวเขากระโดดออกทางหน้าต่างที่เปิดค้าง ลงไปยังสนามหญ้าหลังโรงแรมจริงๆ ด้วย บนสนามหญ้าแห่งนี้มีรอยเท้าอยู่อย่างเห็นได้ชัด เมื่อมองจากรอยเท้า องค์หญิงคงหนีไป ไม่ใช่ถูกลักพาตัวหลังกินของว่างเข้า
