ิวชวนอย่างนี้“ล้อมมันไว้!”กลุ่มคนในชุดสูทสีดำพลันล้อมชายในชุดคลุมยาวสีฟ้าไว้ตรงกลางคนพวกนี้พากันชักมีดสั้นออกจากแขนเสื้อ ดูเหมือนว่าจะเป็นของตำหนักชิงหลง“พวกสวะไม่เจียมตน”ชายคนนั้นพูดอย่างเย็นชา พร้อมกับชี้นิ้วออกมา มีดบินที่ถูกปามาพลันลอยอยู่ตรงหน้าของเขาคนของตำหนักชิงหลงพากันตกใจ ไม่รู้ว่าเขาทำได้ยังไง“ตะลึงหาอะไร จัดการมัน!”หลิวชวนโบกมือ คนของตำหนักชิงหลงก็พากันปามีดออกมาอีกทันใดนั้น ประกายมีดนับสิบเล่มก็เปล่งวาบออกมา“ฮึ่ม!”ชายคนนั้นเรียกอาร์ติแฟคของเขาออกมา แสงสีทองพลันเปล่งออกมา ก่อตัวเป็นรูปโล่ ป้องกันมีดที่ปาเข้ามาคนของตำหนักชิงหลงพากันกลัว นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน?“มังกรเริงระบำ!”จากนั้น ร่างของชายคนนั้นก็แยกออกเป็นจำนวนนับไม่ถ้วนพริบตาก็ปรากฏตรงหน้ากลุ่มของคนตำหนักชิงหลงจากนั้น อากาศก็พลันส่งเสียงแหลมๆ ออกมาฟิ้ว ฟิ้ว!เมื่อชายคนนั้นกลับมายืนยังตำแหน่งเดิม เสื้อสูทสีดำของคนพวกนี้รวมกระทั่งของหลิวชวนก็ขาดออกฟางไป่ชวนประธานเฒ่าคนนี้ก็ตกใจกลัว เมื่อเขาเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก็กอดภรรยาตัวสั่น“จินเจินเหริน คุณมาแล้ว!”เมื่อเห็นคนของฉินเฉาล้มลง ใบหน้าของซื่อเจิ้งคังก็ประดับด้วยรอยยิ้มฉินเฉาที่คิดว่าตัวเองยิ่งใหญ่มาก มันจะไปรู้ได้ยังไงว่าในโลกใบนี้ยังมีคนอีกมากที่ร้ายกาจกว่ามัน!มดปลวก มันจะไปรู้ได้ยังไงว่าในโลกนี้มีผู้ฝึกตนอยู่!“เสี่ยวคัง ใครที่มันหาเรื่องนาย ฉัน จินรุ่ยเฟิงจะจัดการม
