ามองสนามฟุตบอลที่ปูหญ้าแล้วพูดออกมา“แน่นอนอยู่แล้ว”หานปิงพาฉินเฉาเดินเล่นในสนามฟุตบอลแห่งนี้ “ผู้หญิงในโรงเรียนเราหลายคนชอบเล่นฟุตบอล แต่เมื่อเวลาผ่านไปก็ไม่ได้ถูกใช้แล้ว แล้วก็มีผู้หญิงบางคนถือโอกาสพาแฟนมาเดินเล่นที่นี่ ที่นี่จึงสงบอย่างมาก”ในสนามฟุตบอลแห่งนี้ มีเพียงฉินเฉาและหานปิงสองคน“อืม อย่างนี้นี่เอง”ฉินเฉาถอนหายใจ “ย้อนกลับไปตอนนั้น ครอบครัวของฉันต้องเสียเงินอย่างมาก เพื่อให้ฉันได้เรียนที่มหาลัยระดับสาม ที่นั่นไม่มีอะไรอย่างนี้หรอก ในตอนนั้นมีแค่โรงอาหาร กับตึกเรียนสองตึก พร้อมกับหอพัก เมื่อฉันเรียนจบก็มีการสร้างห้องสมุดขึ้น สนามกีฬา สนามบาสแต่ว่าฉันก็ไม่มีโอกาสได้ใช้มัน มีเพียงรุ่นน้องเท่านั้นที่มีโอกาสได้ใช้”“คุณก็กลับไปมหาลัยอีกครั้งสิ”หานปิงแนะนำ “คุณลุงรวยจะตาย แค่เสียเงินนิดหน่อย ก็สามารถสนุกกับชีวิตมหาลัยได้แล้ว”“ไม่เอาล่ะ ฉันแก่แล้ว”ฉินเฉาโบกมือ “ไม่ใช่ว่าเธอเรียกฉันว่าคุณลุงหรอกเหรอ ฉันไม่ใช่นักเรียนอีกแล้ว ยิ่งกว่านั้น ฉันยังมีเรื่องต้องทำอีกมาก ไม่มีเวลาไปเสียกับเรื่องนั้นหรอก”ไหนจะเรื่องนิกายหลัวซา เรื่องของวิหารแห่งความมืด แล้วจะยังเรื่องของศัตรูอีก ไม่ว่าจะเป็นสเกลตั้น คริสตจักรโรมัน ยอดเขาหมอกพันธมิตรชิงหง และอื่นๆ อีก…..แล้วยังมีเรื่องที่เขารับปากบู๊ตึ๊งว่าจะเป็นประมุขของพันธมิตรปีศาจ เขาต้องเตรียมตัว ไม่รู้ว่างานประลองหงเหมินจะเริ่มเมื่อไหร่ไม่รู้ว่ายอดเขาห
