่นจะเสียใจ!”หานปิงหัวเราะคิกคัก จากนั้นก็เดินออกจากเกมเซนเตอร์แห่งนี้อย่างอารมณ์ดีฉินเฉามองตามหลังเธอ ทำให้หยางลี่ไม่พอใจ“คุณลุง คุณชอบหานปิงเหรอ?”“ไม่แน่นอน” ฉินเฉาส่ายหัว แล้วถามว่า “หยางลี่ เพื่อนของเธอคนนี้เป็นใครกัน?”“เธอเหรอ? เธอก็เป็นเด็กผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งที่เรียนในโรงเรียนพยาบาล!”หยางลี่เบ้ปาก แล้วพูดว่า “แต่ว่าเธอดังมากในโรงเรียน เด็กผู้ชายที่ชอบเธอมีเยอะมาก เธอมักจะเปลี่ยนสีผมของเธอเป็นประจำ วันหนึ่งเปลี่ยนที ดูอย่างวันนี้ที่เป็นวันพุธ เธอยังเปลี่ยนสีผมเป็นสีเขียวเลย น่ากลัวจริงๆ”“เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาอย่างงั้นเหรอ?”ฉินเฉาส่ายหัว คิดในใจ เธอไม่มีทางเป็นผู้หญิงธรรมดาแน่ๆ“โอ้ คุณลุง อย่าคุยเรื่องเธอเลย…..”หยางลี่พูดออกมาอย่างอิจฉา วันนี้คุณลุงต้องเป็นเพื่อนเธอสิถึงจะถูก แต่กลับถูกยัยเด็กนั่นเข้ามาป่วน ฮึ่ม!ช่างน่ารังเกียจจริงๆ ไปตายซะ!ฉินเฉาเห็นหยางลี่ไม่พูดมาสักพักแล้ว ดังนั้นจึงบีบจมูกเธอ“หยางลี่ เธอคิดอะไรอยู่?”“ไม่มี ไม่ได้คิดอะไร!”หยางลี่พลันรู้สึกตัว เธอเห็นฉินเฉามีสีหน้าสงสัย ก็พลันหน้าแดงเหมือนกับคนเป็นไข้สวรรค์ นี่เธอคิดอะไรเนี่ย คุณลุงไม่ได้สนใจเธอสักหน่อย คิดว่าตัวเองเป็นเด็กที่คุณลุงเลี้ยงไว้หรือไงกัน? แต่ถ้าเป็นจริงก็ไม่ใช่เรื่องแย่นี่น่า อ๊า… คุณลุงนี่ช่างทำให้ผู้คนเป็นบ้าได้จริงๆ“คุณลุง กลับบ้านกันเถอะ”หยางลี่เอามือปิดหน้าที่ขึ้นสีของเธอ แล้วใช้อีกมือดึงฉินเ
